YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11921
KARAR NO : 2023/825
KARAR TARİHİ : 08.02.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar ve sanık … müdafiinin temyiz istemlerinin süresinde olduğu, ancak sanık … müdafiinin temyiz isteminin süresinde olmadığı, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar ve sanık … müdafiinin temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık … müdafiinin temyiz isteminin ise reddi gerektiği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

sanıklar ve sanık … müdafiinin temyizlerine hasren inceleme yapılarak gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2021/483 Esas, 2022/177 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 11 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli ve 2022/866 Esas, 2022/911 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan, hükümlere yönelik sanıklar ve müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık …’ın temyiz sebepleri özetle;
5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
B. Sanık … ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Uyuşturucu madde nakledileceği yönünde edinilen bilgilere istinaden durdurulan ve içerisinde sanıkların bulunduğu araçta net 14395,5 gram esrarın ele geçirildiği olayda; sanıklardan Mehmet savunmasında
suça konu uyuşturucuların tarafına ait olduğunu ve sanık …’ün olayla bir ilgisinin olmadığını beyan etmiş, aynı yönde sanık … de uyuşturucu maddelerle ilgisi olmadığını ifade etmiş ise de, sanık …’in diğer sanık …’ü kamyona şoförlük yapması için çağırdığını ifade etmesine karşın …’ün şoförlük konusunda herhangi bir ücret konuşmadıklarını söylemesi, sanıkların inşaat malzemesi bırakmak için Siirt’ten Silvan’a gittiklerini ifade etmelerine karşın, alıcısıyla gitmeden önce irtibat kurabilecekleri halde neden malzemeleri bırakmadan Silvan’dan geri döndüklerini açıklayamadıkları, sanık …’in piyasa değeri en az 100.000,00 TL olan yaklaşık 15 kg toz esrar elde edilebilecek olan yüklü miktardaki ot esrar maddelerini yol kenarında bir köylüden sadece 7.000,00 TL’ye aldığını beyan eden inandırıcılıktan uzak savunması nazara alındığında sanık …’in beyanının diğer sanık …’ü aklamaya yönelik olduğunun değerlendirildiği, bu nedenle itibar edilmediği, yine sanık …’ün savunmalarının da inandırıcılıktan uzak ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmakla savunmalarına itibar edilmemiş, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde atılı suçu işledikleri sabit görülmüş, suç konusu uyuşturucu maddenin miktarı nazara alınarak takdiren ve teşdiden 11 yıl hapis cezası ve 1500 gün adli para cezasıyla cezalandırılmalarına, sanıkların aynı suçtan sabıkalı geçmişleri, suça eğilimli yapıları, uslanmaz kişilikleri nazara alınarak haklarında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi hükümlerinde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık … Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine ve 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanık… Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine ve 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir..
Birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması durumunda bunlardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeyerek, sanık …’ün adli sicil kaydında yer alan mahkûmiyetlerinden en ağır cezayı içeren Siirt 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/197 Esas ve 2016/468 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan verilen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine, aynı mahkemenin aynı esas ve karar sayısı ile konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen 10 ay hapis cezasının esas alınması suretiyle tekerrür hükümlerinin uygulandığı değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
A. Sanık … Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli ve 2022/866 Esas, 2022/911 Karar sayılı kararında sanıkça öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

B. Sanık … Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli ve 2022/866 Esas, 2022/911 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği,
BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
Sanık … hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı bölümünde yer alan “verilen 10 ay hapis cezasıyla” ibaresinin çıkarılması ve yerine “hırsızlık suçundan verilen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası sebebiyle” ibaresinin eklenmesi, ayrıca bu paragrafın sonuna ” 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hakkında aleyhe temyiz bulunmayan sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle infaz sırasında tekerrüre esas alınan ceza miktarının 10 ay hapis cezası olarak dikkate alınmasına” ibaresinin yazılması suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.02.2023 tarihinde karar verildi.