Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2022/14056 E. 2023/904 K. 09.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14056
KARAR NO : 2023/904
KARAR TARİHİ : 09.02.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/93 Esas, 2022/187 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası, 63 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası, 55 inci maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin birinci ve altıncı fıkrası uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2022/1890 Esas, 2022/1260 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

2. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

3. Sanık hakkında düzenlenen raporlar gereğince 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin uygulanması gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kolluk görevlilerince sanık …’un uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin edinilen bilgiye istinaden kolluk görevlilerinin ihbara konu yerde motosiklet üzerinde sanık …’u görmeleri üzerine fiziki takibe başladıkları, belli bir süre sonra beklemekte olan sanığın yanına hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık …’nin geldiği, taraflar konuştuktan sonra tanık Yunus …’nin beklediği, sanık …’un ise motosiklet ile olay yerinden ayrıldığı, kısa bir süre sonra sanık …’un motosiklet ile tanık Yunus …’nin bulunduğu yere geldiği, tanık Yunus …’nin, sanığın motosikletine bindiği, motosiklet seyir halinde iken tanık Yunus …’nin cebinden çıkardığı parayı sanığın montunun cebine koyduğu, sanığın ise maskesinden çıkarmış olduğu bir cismi tanığa verdiği, belli bir süre sonra motosikletten inen tanığın kolluk görevlilerince durdurulduğu ve tanıktan 1 paket bonzai maddesinin ele geçirildiği, sanığın üzerinde ise cep telefonu ve 320.00 TL paranın ele geçirildiği, tanığın kolluk aşamasındaki beyanında suça konu uyuşturucu maddeyi sanıktan 70.00 TL karşılığında satın aldığını beyan ederek sanığı teşhis ettiği, sanığın aşamalarda vermiş olduğu savunmalarında tanığa uyuşturucu madde sattığını kabul ettiği, ayrıca sanığın Cumhuriyet savcılığı aşamasında etkin pişmanlıktan yararlanmak için verdiği ek ifadesinde ikametinin damında bulunan baraka içerisinde uyuşturucu madde sakladığını, bu uyuşturucu maddeleri hakkında beraat kararı verilen temyiz dışı sanık …’den alarak, peyder pey sattığını beyan ettiği ve sanığın beyanına istinaden usulüne uygun olarak sanığın ikametinde yapılan arama sonucunda 34 gram bonzai maddesinin ele geçirildiği, ayrıca sanığın yargılama aşamasında vermiş olduğu savunmalarında, suça konu uyuşturucu maddeyi Mehmet’ten satın aldığını beyan etmesi üzerine ilgili şahıs hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı’nca yapılan soruşturma sonucunda Mehmet hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğinden bahisle kamu davası açılıp 13.04.2022 tarihli, 2022/147 Esas ve 2022/138 Karar sayılı birleştirme kararı ile ana dosya olan 2022/93 Esas sayılı dosya ile birleştirilerek yargılamaya devam edildiği biçiminde gerçekleşen olayda, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair ihbarın bulunması, fiziki takip sırasında sanık ile tanık arasında gerçekleşen uyuşturucu madde alışverişinin kolluk görevlilerince görülmesi, kesintisiz takip sonucunda tanıktan uyuşturucu madde ele geçirilmesi, tanığın olayın oluş şekline uygun emniyet aşamasındaki beyanında suça konu uyuşturucu maddeyi sanıktan satın aldığını beyanı etmesi, tanıktan ve sanığın ikametinden ele geçirilen uyuşturucu maddelerin sentetik kannobiniodler grubunda yer alan MDMB-4EN-PINACA maddesini içermesi, sanığın savunmalarında atılı suçu işlediğine dair ikrarı ve dosya kapsamındaki diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği kanaatine varılarak mahkûmiyetine karar verilip, sanığın savunmasında suça konu uyuşturucu maddeyi tanığa sattığına dair ikrarı veya ikametinde bulunan uyuşturucu maddeyi söylemesininin kendi suçunun ortaya çıkmasında etkili ve yararlı olmadığı, sanığın ikrarı olmadan da
sanığın suçunun oluşacağı, yine sanığın savunmalarında dava konusu uyuşturucu maddeyi Mehmet’ten satın aldığını beyan etmesine karşın savunmasını destekler nitelikte somut ve yeterli bir delil sunmadığı, beyanlarının soyut nitelikte kaldığı, sanığın başkalarının suçunun ortaya çıkmasında etkili veya önemli bir yardımı bulunmadığı değerlendirilerek sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanmamış, sanığın Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.08.2017 tarihli 2017/227 Esas ve 2017/278 Karar sayılı ilamı ile mükerrir olduğu görülerek sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmış ve sanıktan olay tarihinde ele geçirilen 320.00 TL paranın 90.00 TL’sinin uyuşturucu madde ticaretinden elde edilmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 55 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine, geriye kalan kısmın sanığa iadesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, suçun sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2022/1890 Esas, 2022/1260 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.02.2023 tarihinde karar verildi.