YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14182
KARAR NO : 2023/9718
KARAR TARİHİ : 16.11.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet
Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2019 tarihli ve …. Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasından sanığın İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2018 tarihli ve … Karar sayılı kararı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının mahsup edilerek “5 ay hapis cezası” ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 10.09.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 28.07.2022 tarihli ve 2022/8383 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.10.2022 tarihli ve KYB-2022/110845 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.10.2022 tarihli ve …. sayılı kanun yararına bozma isteminin;
” Sanığın İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2018 tarihli ve … Karar sayılı kararı ile 2 yıl 6 ay hapis cezasına mahkum edildiği ve işbu dosya ile bahse konu dosya arasında zincirleme suç hükümleri uygulanması gerektiğinden bahisle sanığın neticeten 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2018 tarihli ve …Karar sayılı kararı ile verilen cezanın 2 yıl 6 ay hapis cezası olduğu gözetilmeden, belirlenen 2 yıl 1 ay hapis cezasından 1 yıl 8 ay hapis cezasının mahsubu ile 5 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
A. Sanık hakkında 07.08.2017 ve 07.09.2017 tarihlerinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçlarından yapılan soruşturma sonucunda, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2019 tarihli ve 2019/1862 Soruşturma, …. sayılı iddianamesi ile İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesine, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı, iddianamede, daha önce şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, ihlal nedeniyle kamu davası açıldığı, Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2017 tarihli ve … Karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği, yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususunun belirtildiği,
B. İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 12.07.2019 tarihli ve ….Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın 19.12.2017 tarihli aynı nitelikteki eylemi nedeniyle İnegöl 1. Asliye Ceza

Mahkemesinin 18.05.2018 tarihli ve … Karar sayılı ilamıyla verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının mahsubu ile sonuç olarak 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,
Anlaşılmıştır.
C. Mahsuba konu İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2018 tarihli ve …. Karar sayılı kararının incelenmesinde;
Sanığın 19.12.2017 tarihli aynı nitelikteki eylemi nedeniyle, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 06.03.2018 tarihli ve 2018/657 Esas sayılı iddianamesi ile İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan kamu davası açıldığı, İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2018 tarihli ve 2018/150 Esas, 2018/383 Karar sayılı kararı ile; sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca “2 yıl 6 ay hapis cezası” ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin 11.06.2018 tarihinde kesinleştiği, anlaşılmıştır.
D. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca iki ayrı mahkemeye açılmış iki ayrı dava mevcut olup, İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin dosyasına konu suç tarihlerinin 07.08.2017 ve 07.09.2017, iddianame tarihinin 02.03.2019 olduğu, İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin dosyasına konu suç tarihinin 19.12.2017, iddianame tarihinin 06.03.2018 olduğu, her üç eylemin de ilk iddianame tarihi olan 06.03.2018 tarihinden önce işlendiği, eylemler arasında hukuki kesinti bulunmadığı, İnegöl 1.Asliye Ceza Mahkemesince verilen 18.05.2018 tarihli mahkûmiyet kararının 11.06.2018 tarihinde kesinleştiği dikkate alındığında; İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesince zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle belirlenen “2 yıl 1 ay” hapis cezası, kesinleşen İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2018 tarihli ve 2018/150 Esas, 2018/383 Karar sayılı kararı ile verilen “2 yıl 6 ay hapis” cezasından az olduğundan “ek ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden “1 yıl 8 ay” hapis cezasının mahsubu suretiyle 5 ay hapis cezasına hükmolunması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.
E. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlenmiş olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2019 tarihli ve 2019/174 Esas, 2019/315 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden;

Hüküm fıkrasının dördüncü paragrafının, hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine;

” 4. Sanığa verilen “2 yıl 1 ay” hapis cezası, kesinleşen İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2018 tarihli ve 2018/150 Esas, 2018/383 Karar sayılı kararı ile verilen “2 yıl 6 ay hapis” cezasından az olduğundan sanık hakkında “ek ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinin yazılması suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına”

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.11.2023 tarihinde karar verildi.