YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14477
KARAR NO : 2023/5462
KARAR TARİHİ : 13.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/1136 E., 2022/401 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Sanık hakkında, … Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.02.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. … 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2016 tarihli ve 2016/184 Esas, 2016/196 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 16.11.2021 tarihli ve 2021/10396 Esas, 2021/11825 Karar sayılı kararı ile gerekçesiz hüküm kurulması, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılması ve 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası kapsamında araştırma yapılmaması gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

D. Bozmaya uyularak, … 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2021 tarihli ve 2021/1136 Esas, 2022/401 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle; dosyanın tekrar incelenerek kararın lehine bozulmasını istediğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR (İlk Derece Mahkemesinin kabulüne göre)
28.05.2015 günü kolluk görevlileri tarafından Kahramanlar mah. 1517 sokakta davranışlarından şüphelenilerek kimlik kontrolü yapılan sanığın kendisinde bir suç eşyasının bulunup bulunmadığı sorulduğunda, pantolon cebinde bulunan ganyan kağıdına sarılı bonzai maddesini çıkartarak kolluk görevlilerine verdiği, aldırılan 11.06.2015 günlü kriminal uzmanlık raporuna göre ele geçen maddenin 2313 sayılı yasada sayılan uyuşturucu madde niteliğinde ADB – FUBINACA etken maddesi içerdiğinin tespit edildiği, sanığın savunmalarında uyuşturucu madde müptelası olduğunu ve bu nedenle kullanmak
amacıyla ele geçen uyuşturucu maddeyi aldığını savunduğu, sanığın şüphe üzerine durdurularak kaba üst araması yapma yetkisi olan kolluk görevlilerine üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi teslim etmesine rağmen bu maddeyi kimden aldığını söyleyerek uyuşturucu satıcısı kişilerin yakalanması için bir yardımda bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı, gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda dosya arasına alınan, … 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/329 Esas sayılı dosyasının incelenmesinde, sanık hakkında daha önce işlediği 25.11.2014 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı verilen 29.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlal nedeniyle kaldırılarak 2014/113433 soruşturma sayılı 20.04.2015 tarihli iddianameyle açılan kamu davasının yargılaması sonucunda verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmış ise de;
Sanığın 25.11.2014 tarihli eylemine ilişkin 29.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının içeriğinde, sanığın bu erteleme kararına itiraz hakkı bulunduğuna ilişkin, itiraz süresi ve mercinin gösterilmediği dolayısıyla usulüne uygun bir kanun yolu bildirimi yapılmadığı, karar sanık tarafından öğrenilmiş olsa bile 29.12.2014 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleştiğinden söz edilemeyeceği ve sanığın ihlal sayılan eylemini de kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı kesinleşmeden gerçekleştirdiği dolayısıyla sanık hakkında kovuşturma şartının gerçekleşmediği, incelemeye konu 28.05.2015 tarihli eylem yönünden de 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan dava açma koşulunun, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının kesinleşmemesi nedeniyle oluşmadığı, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun kesinleşmesinden önce işlenen eylemlerin tek suç oluşturacağından temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabul edildiğinden, temyiz edilmeksizin kesinleşen 25.11.2014 tarihli eyleme ilişkin … 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2015/329 Esas ve 2015/323 Karar sayılı kararı yönünden kanun yararına bozma yoluna gidilmesi sağlanarak, sonuca göre inceleme konusu 28.05.2015 tarihli eylem yönünden sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2022 tarihli ve 2021/1136 Esas, 2022/401 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.06.2023 tarihinde karar verildi.