YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14521
KARAR NO : 2023/1854
KARAR TARİHİ : 07.03.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza MahkemesiSI
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin
bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2014 tarihli ve 2014/25 Esas, 2014/132 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık … hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2014 tarihli ve 2014/25 Esas, 2014/132 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18.01.2021 tarihli ve 20217/1593 Esas, 2021/497 Karar sayılı kararı ile;
“1. Gerekçeli karar başlığına suç tarihlerinin, “sanık … yönünden; 27.03.2013, sanık … yönünden; 27.04.2013, sanık … yönünden; 29.03.2013, sanıklar … ve … yönünden; 30.03.2013, sanık … yönünden; 01.04.2013, sanık … yönünden; 13.05.2013”, olarak yazılması yerine sanık ayrımı yapılmaksızın tüm suç tarihlerinin “27/03/2013” olarak yazılması,
2. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıklardan birden fazla kez esrar satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir “alım-satım” söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanıkların cezalarının TCK’nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
3. TCK’nin 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak; hükümden sonra 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler nedeniyle bu maddenin uygulanması açısından sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
C. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2021 tarihli ve 2021/120 Esas,2021/414 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık … hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanıklar …, …, Kani Yılmaz ve … müdafilerinin temyiz sebepleri
1. Kararın usul ve esas yönünden hukuka aykırı olduğuna,
2. Sanıkların mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
3. Delillerin takdirinin hatalı yapıldığına,
İlişkindir.
B. Sanık … ve … müdaflerinin temyiz sebepleri
1. Kararın usul ve esas yönünden hukuka aykırı olduğuna,
2. Sonuç cezanın hesaplanmasının hatalı olduğuna,
3. Delillerin hukuka aykırı olarak toplandığına,
4. Sanıkların mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
İlişkindir.
C. Sanık … ve müdafiinin temyiz sebepleri
1. Sanığın mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2. Kararın usul ve esas yönünden hukuka aykırı olduğuna,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Yürütülen soruşturma kapsamında gizli soruşturmacı olarak …,…, kod isimli polis memurlarının gizli soruşturmacı olarak görevlendirildikleri, sanık …’nın 27.03.2013, sanık …’ın 27.04.2013, sanık …’ın 29.03.2013, sanıklar … ve …’in 30.03.2013, sanık …’ın 01.04.2013, sanık …’nin 13.05.2013 tarihlerinde gizli soruşturmacılara uyuşturucu madde satışı yaptıkları, tutanak tanıklarının yeminli beyanları ile tutanak içeriğini doğruladıkları ve alınan uyuşturucu madde ekspertiz raporlarının da söz konusu maddelerin uyuşturucu olduğunu teyit ettiği anlaşılmakla, sanıkların üzerlerine atılı eylemlerin sabit olduğunun kabulü gerektiği sonuç ve kanaatine varıldığı gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, suçun vasfına, sübutuna, delillerin hukuka uygun toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık … ve sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.09.2021 tarihli ve 2021/120 Esas, 2021/414 Karar sayılı kararında sanık … ve sanıklar müdafilerinin tarafından öne
sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık … ve sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.03.2023 tarihinde karar verildi.