YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14827
KARAR NO : 2023/2062
KARAR TARİHİ : 13.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2015 tarihli ve 2014/534 Esas, 2015/116 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun ( 5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 7.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2015 tarihli ve 2014/534 Esas, 2015/116 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 27.12.2019 tarihli 2019/3533 Esas, 2019/9192 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca araştırma yapılmaması ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
C. Bozma sonrası yapılan yargılama ile Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2020 tarihli, 2020/92 Esas, 2020/666 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000 TL adli cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle; dosyanın temyizen incelenmesi talebine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay tarihinde ….. Emniyet Müdürlüğü Çevik Kuvvet Şube Müdürlüğü görevlilerince ihbar üzerine ….. Caddesi üzerinde seyir eden ve sürücü koltuğunda Ahmet sağ ön koltukta sanık …, sağ arka koltukta …. ve sol arka koltukta Kahraman’ın bulunduğu aracın durdurularak, şahısların üzerinde arama yapıldığı esnada, sanık …’ın beyaz renkli kağıda sarılı 3.70 gr gelen esrar maddesi olduğu tahmin edilen maddeyi aracın sağ arka tarafına doğru attığının tespit edildiği, sanık savunmasında, yaklaşık 2 yıldır esrar maddesini kullandığını, suça konu ele geçen esrar maddesini yaklaşık bir hafta kadar önce arkadaşları ile Ödemiş ilçesine karpuz almaya gittiğinde yükleme yapıldığı esnada otobüs durağında karşılaştığı ismini ve adresini bilmediği 25 yaşlarındaki bir şahıstan kullanmak amacıyla satın aldığını ifade ettiği, suça konu ele geçen madde üzerinde İzmir Kriminal Polis laboratuvarınca düzenlenen ekspertiz raporuna göre ele geçen maddenin hint keneviri bitki kırıntılarından oluşturulan esrar ihtiva ettiğinin ifade edildiği, böylelikle şüphelinin kullanmak amacıyla uyuşturucu esrar maddesi
bulundurmak suçunu işlemesi nedeniyle açılan davada yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında öncelikle tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, sanığın tedbirin gereklerine uygun davranmaması ile hakkında hapis cezasına hükmedildiği, kararın sanık tarafından temyizi ile Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 27.12.2019 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesinin kararının bozulması ile dosya tekrar ele alınarak sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak mahkûmiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 24.11.2020 tarihli ve 2020/92 Esas, 2020/666 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.03.2023 tarihinde karar verildi.