Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2022/14852 E. 2023/1796 K. 06.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14852
KARAR NO : 2023/1796
KARAR TARİHİ : 06.03.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kulllanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi kararı

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 13.10.2021 tarihli ve 2020/274 Esas, 2020/501 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz

isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2018 tarihli ve 2018/586 Esas, 2013/409 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis, hak yoksunluğu ve mükerrerliğe karar verilmiştir.
B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesi’nin 31.12.2020 tarih, 2020/274 Esas, 2020/501 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesi’nin 13.10.2021 tarih, 2020/274 Esas, 2020/501 Ek Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın kesin nitelikte olması nedeni ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; infazın durdurulması ve temyiz talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 13.10.2021 tarihli ve 2020/274 Esas, 2020/501 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 36 Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2023 tarihinde karar verildi.