YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15714
KARAR NO : 2022/14037
KARAR TARİHİ : 28.12.2022

Mahkeme Kararı : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin
29/06/2020 – 2019/5523 esas ve 2020/1745 karar
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Karar düzeltme isteğine ilişkin yazı ve dava dosyası incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
A) KONUNUN AÇIKLANMASI:
1- İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/11/2019 tarih, 2019/298 esas ve 2019/422 sayılı kararı ile, sanık … hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan açılan davada, sanığın TCK’nın 188/3, 4/a, 62, 52, 54 ve 63. maddeleri gereğince 12 yıl 6 ay hapis cezası ve 25.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.
2- Sanık müdafiinin istinaf istemi üzerine dosya, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 29/06/2020 tarih, 2019/5523 esas ve 2020/1745 sayılı kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, bu karar sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğname ile “temyiz isteminin süre yönünden reddi” talep edilmiştir.
3- Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda, 11/01/2021 tarih, 2020/19103 esas ve 2021/23 sayılı karar ile ”temyiz isteminin CMK’nın 298/1. maddesi gereğince REDDİNE” karar verilmiştir.
B) İTİRAZ NEDENLERİ:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz yazısında; “İtiraz konusu, sanık müdafince Adli tatil içinde 28/08/2020 tarihinde yapılan temyiz başvurusunun süresinde kabul edilip edilmeyeceğine ilişkindir.
Temyiz incelemesini yapan Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 11/01/2021 tarihli ve 2020/19103 Esas, 2021/23 Karar sayılı kararı ile “Yokluğunda verilen hükmün, sanık müdafiine 21/07/2020 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçtikten sonra 27/08/2020 tarihinde temyiz edildiği; işin tutuklu olması nedeniyle CMK’nın 331/2. ve 3. fıkraları uyarınca adli tatil içerisinde de temyiz süresinin işleyeceği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMK’nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE” karar verilmiştir.

Kararın temel gerekçesi; CMK.331/3 maddesinde “Adlî tatile rastlayan süreler işlemez.” kuralının CMK.331/2 maddesi gereği tutuklu işlerde uygulanmayacağı, tutuklu işlerde Adli tatilde olsa sürelerin işlemeye devam edeceği, 21/07/2020 günlü tebligat ile başlayan 15 günlük temyiz süresinin 05/08/2020 tarihinde sona erdiği, oysa sanık müdafiinin temyiz hakkını bu süre geçtikten sonra 28/08/2020 tarihinde kullanmış olduğudur.
Ancak, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 10/06/2021 tarih, 2019/16-292 esas, 2021/275 karar sayılı ilamı ile “CMK’nın 331/4. maddesinde yer alan düzenleme adli tatilde sürelerin işlemeyeceği kuralına yer vermiştir. Madde metninde kuralın açık bir istisnası yoktur. Kuralın getirilme nedeni mahkemelerin çalışmaya ara verdikleri bu dönemde süreler yönünden ilgililerin hak kaybına neden olmamaktır. Adli tatil süresince tutuklu bulunan işlerin görülebilmesine yönelik düzenleme ise özünde adil yargılama için getirilmiş bir tedbir olan tutuklamanın ölçüsüz uygulanmasının önüne geçme isteğidir. Ceza Muhakemesi Kanunu’nda, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun aksine adli tatilde görülebilen işler yönünden sürelerin işleyeceği şeklinde açık bir düzenlemeye yer verilmemiş olmakla, tutuklu işlerde adli tatil süresince temyiz sürelerinin işleyeceğinin kabulü, ilgili Kanun maddesinin 3. ve 4. fıkralarının bir arada değerlendirilmesi sonucu varılan bir yorum olup, tutuklu sanığın temyiz süresini kısıtladığı göz önüne alındığında da aleyhe bir yorumdur. İtiraz ve temyiz hakkının kullanılması ve sürelerle ilgili her hususu ayrıntılı şekilde düzenleyen kanun koyucunun tutuklu sanığın temyiz süresini kısıtlayacak bir istisnayı açıkça ifade etmemiş olması, kanun sistematiğine uygun bulunmadığı gibi tutuklu sanıkların kanun yoluna başvurma ve mahkemeye erişim haklarını kısıtlayacak aleyhe bir yorum yukarıda ifade edilen temel haklar çerçevesinde de hukuka uygun kabul edilemeyecektir. Diğer taraftan adli tatil döneminde sürelerin işleyip işlemeyeceği konusunda Yargıtay Ceza Dairelerin farklı kararlarının bulunması yasanın belirlilik ilkesinde sorun olduğu kabulüne götürecektir. Nitekim somut olayda sanık müdafisi maddedeki hükmü adli tatilde sürelerinin işlemeyeceği şeklinde değerlendirerek kanun yoluna adli tatil sonrasında başvurduğu görülmektedir. Bu açıklamalara göre adli tatilde tutuklu işlerde de temyiz süresinin işlemeyeceği kabul edilmeli ve Yargıtay 16. Ceza Dairesinin kararına yapılan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.” denilerek tutuklu işlerde de Adli tatile rast gelen sürelerin işleyeceğine karar verilmiştir.
Yargıtay Genel Kurulunun yukarıda belirtilen kararı dikkate alındığından Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 11/01/2021 tarihli ve 2020/19103 Esas, 2021/23 Karar sayılı kararı ilamı ile, sanık … müdafii’nin temyiz başvurusunun, tutuklu işlerde adli tatile rastlayan sürelerin işlemeye devam edeceği gerekçesiyle verdiği “temyiz isteminin CMK.’nin 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE” ilişkin kararının hukuka aykırılık oluşturması nedeniyle Yüksek Daire kararına karşı sanık lehine 5271 sayılı Kanun’un 308. maddesi uyarınca itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulmuştur.” denilerek, Dairemizin 11/01/2021 tarihli, 2020/19103 esas ve 2021/23 sayılı ilamındaki “temyiz isteminin reddi” kararının kaldırılıp, “temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına” karar verilmesi istemiyle itiraz edilmiştir.
C) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ:
Dosya kapsamından; yokluğunda verilen hükmün, sanık müdafiine, 21/07/2020 tarihinde tebliğ edildiği, sanık müdafii tarafından 27/08/2020 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmış olup, 5271 sayılı CMK’nın 331/4. maddesinde yer alan “Adli tatile rastlayan süreler işlemez. Bu süreler tatilin bittiği günden itibaren üç gün uzatılmış sayılır.” şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 10/06/2021 tarih, 2018/16-566 esas ve 2021/274; 2019/16-292 esas ve 2021/275 sayılı kararlarında belirtilen “CMK’nın 331/4. maddesi uyarınca adli tatilde sürelerin işlemeyeceği kuralına, söz konusu madde metninde tutuklu işler yönünden açık istisna getirilmediği, bu kuralın tutuklu – tutuksuz iş ayrımı

yapılmaksızın uygulanması gerektiği” hususu ile birlikte dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, CMK’nın 331/4. maddesi uyarınca “adli tatile rastlayan sürelerin işlemeyeceği” kuralı gereği süresinde olduğu değerlendirilerek, sanık hakkındaki itirazın kabulüne karar vermek gerekmiştir.
D) KARAR: Açıklanan nedenlerle;
1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne,
2- Dairemizin 11/01/2021 tarihli, 2020/19103 esas ve 2021/23 karar sayılı “TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ” KARARININ KALDIRILMASINA,
3- Sanık hakkındaki hükmün incelenmesinde;
CMK’nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesindeki sebeplerin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede,
TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunla yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanık hakkında İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince verilen hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine,
CMK’nın 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine,
28/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.