YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/4292
KARAR NO : 2023/2118
KARAR TARİHİ : 13.03.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz

istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2018 tarihli ve 2018/144 Esas, 2018/490 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve dördüncü fıkrası, 63 üncü maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 05.11.2019 tarihli ve 2019/230 Esas, 2019/1748 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re’sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
3. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine,
4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
5. Zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,
6. İkinci kez mükerrerliğe ilişkin uygulamanın hatalı olduğuna,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Kolluk görevlilerince sanığın eroin sattığına dair ihbar alınması üzerine 30/01/2018 günü yapılan fiziki takip sırasında, 16:40 sıralarında tanıklardan önce…’ün bir paket, %33 oranında 0,0561 gram ve 16:50 sıralarında …’un bir paket, %24 oranında 0,0144 gram sanıktan almış oldukları ve kolluk görevlilerini gördükleri sırada yere attıkları eroin paketleriyle birlikte yakalandıkları, saat 17:15 sıralarında da sanığın yanına gelen kolluk görevlilerine rızaen teslim ettiği bir paket ve arama sonucu üstünde tespit edilen altı paket olmak üzere toplam yedi paket, %21 oranında 0,21 gram eroini henüz satamadan yakalandığı olayda; tanıklar… ve …’dan ele geçirilen eroin paketleriyle sanıktan ele geçirilen eroin paketlerinin ebat ve tür itibariyle özdeş, çizgisiz ve beyaz kağıt parçaları olması, tanıklardan ve sanıktan ele geçirilen maddelerin daralı ağırlıklarının birbirlerine çok yakın değerlerde bulunması, tanık beyanları, eroin kullandığını ileri sürdüğü halde sanığın idrarında uyuşturucu veya uyarıcı madde izine rastlanmaması, sanık savunması, sanığın üstünde tespit edilen toplam 960,00 TL paranın miktar ve banknot sayısı birlikte değerlendirilerek sanığın ayrı zamanlarda zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine ve sanık hakkında ikinci kez tekerrüre ilişkin hükümlerin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/1 Esas ve 2013/7 Karar sayılı ilamının ikinci kez tekerrüre esas alınması gerekirken, doğrudan hükmolunan ve kesin nitelikte olan 140,00 TL adli para cezasına ilişkin Isparta (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/580 Esas ve 2005/845 Karar sayılı ilamını tekerrüre esas alan Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/171 Esas ve 2006/230 Karar sayılı ilamının ikinci kez tekerrüre esas alınması nedeniyle 10 numaralı hüküm fıkrasının hükümden çıkartılarak yerine, “10- Sanık hakkında Isparta 2. Ağır Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2013 tarih 2013/1 Esas, 2013/7 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan, 06.12.2017 tarihinde infaz edilen 4 yıl 6 ay hapis cezası hükümlülüğünün tekerrüre esas oluşturduğu ve tekerrüre esas alınan bu hükümlülüğünde de 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulandığı anlaşıldığından sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları ve 5275 sayılı Kanun’un 108 inci

maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonrada sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,

” ibaresinin yazılması suretiyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna İlişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
B. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda, “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılmasının,
C. Suç tarihi olduğu 30.01.2018 olduğu halde gerekçeli karar başlığında 31.01.2018 olarak gösterilmesinin, hukuka aykırı oldukları değerlendirilmiş; her iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 05.11.2019 tarihli ve 2019/230 Esas, 2019/1748 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
A. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafına “… geri kalan kısmın tamamının tahsiline,” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin” ibaresinin eklenmesi,
B. Suç tarihinin 31.01.2018 olarak gösterilmesi suretiyle,
İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen

uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.03.2023 tarihinde karar verildi.