Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2022/6225 E. 2023/2121 K. 13.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6225
KARAR NO : 2023/2121
KARAR TARİHİ : 13.03.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.01.2022 tarihli ve 2021/437 Esas, 2022/19 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve dördüncü fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve dördüncü fıkrası uyarınca 10 yıl 6 ay hapis ve 24.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadere hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 21.02.2022 tarihli ve 2022/397 Esas, 2022/582 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

4. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,

5. 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

6. Adli para cezasının miktarının fahiş nitelikte olduğuna, taksit sayısının az olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın uyuşturucu madde satışı yaptığı yönünde istihbari bilgi edinilmesi üzerine olay günü kolluk görevlilerince görülerek durdurulduğu sırada elindeki alüminyum folyoyu yere attığı, sanığın elinde bulunan defacto ibareli poşetin muhafaza altına alındığı, sanığın emniyete götürüldüğü sırada kolluk görevlileri ile arasında yaşanan arbede esnasında üzerinde bulunan alüminyum folyoya sarılı bir cismi yere attığı, yere yatırıldığı esnada kasık bölgesinden mavi renkli bir poşeti çıkartarak yan tarafa savurduğu, bahse konu poşet kontrol edildiğinde içerisinde metamfetamin ve ölçü kaşığının görüldüğü, uzmanlık raporuna göre net 74,8 gram ağırlığında metamfetamin etken maddesini içeren madde ile net 0,3 gram ağırlığında esrar elde edilmesine elverişli hint keneviri bitkisine ait maddenin ele geçirildiğinin anlaşıldığı, terazi üzerinde ise metamfetamin kalıntısının bulunduğunun tespit edildiği olayda ele geçen uyuşturucu maddelerin sanığa ait olduğunun tutanak içeriği ve zabıt mümzii beyanları ile sabit olduğu, sanık hakkındaki istihbari bilginin doğrulandığı, uyuşturucu maddenin çeşitliliği, ele geçiriliş şekli, miktarı, sanıktan ele geçirilen hassas terazide metamfetamin kırıntısının bulunması dikkate alındığında; sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilerek geçmişi, adli sicil kaydına göre sabıkalı geçmişine göre aynı nevi suçu işlemesindeki uslanmaz kişiliği, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, mahkemeyi yanıltıcı beyanlarda bulunması, pişmanlık göstermemesi, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri hususları bir bütün halinde değerlendirildiğinde; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinde düzenlenen takdiri indirim halinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, 27.07.2021 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 28.07.2021 olarak gösterilmesinin ve 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtar edilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu halde yazılı şekilde karar verilmesi nedenleriyle; gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 27.07.2021 olarak düzeltilmesi ve hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümünde yer alan “24 eşit taksitte tahsiline” ibaresinden sonra gelen kısımların hükümden çıkarılarak yerine “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapsi çevrileceğinin sanığa ihtar edilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hukuka aykırılıkların düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 21.02.2022 tarihli ve 2022/397 Esas, 2022/582 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2023 tarihinde karar verildi.