YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/820
KARAR NO : 2022/12297
KARAR TARİHİ : 24.11.2022
Mahkeme : ANTALYA Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma
Hükümler : 1- Mahkûmiyet: Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.07.2021 tarihli, 2020/367 esas ve 2021/402 sayılı kararı
2- İstinaf başvurusunun esastan reddi (sanık … hakkında) ve düzeltilerek esastan reddi (sanık … hakkında):Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 14/10/2021 tarihli, 2021/1926 esas ve 2021/1721 sayılı kararı
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler sanıklar müdafileri ve sanık … tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.
Her ne kadar … tebliğnamede sanık olarak gösterilmiş ise de, sanığın 22.10.2021 tarihli dilekçesi ve ceza infaz kurumunda alınan 09.11.2021 tarihli beyanı ile temyizden vazgeçmesi üzerine temyiz talebinin reddine dair verilen 15.11.2021 tarihli 2021/1926 esas ve 2021/1721 sayılı ek kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmediği anlaşılmakla; bu sanık, hakkındaki hükme yönelik temyiz talebi bulunmadığından inceleme dışında tutulmuştur.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :
1- Sanık … hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:
Tüm aşamalarda tercüman eşliğinde ifadesi alınan yabancı uyruklu sanığın hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra ceza infaz kurumundan gönderdiği 29/07/2022 tarihli dilekçelerinde “cezayı kabul ediyorum, dosyamın onaylanmasını istiyorum” şeklindeki talebinin açıklattırılması için Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesine yazılan müzekkereye verilen cevabî yazının ekindeki yeminli tercüman eşliğinde alınan 04/08/2022 tarihli ifade tutanağında, “cezayı kabul ediyorum, temyizden vazgeçiyorum” şeklinde beyanda bulunması karşısında, sanığın temyizden vazgeçmesi nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,
2- Sanık … hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:
5271 sayılı CMK’nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin CMK’nın 294/2. maddesi kapsamında ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;
Sanık yakalandığında kimlik tespitinin beyana göre yapıldığının anlaşılması karşısında;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21/04/2015 tarih, 2014/10-623 esas ve 2015/117 sayılı kararında da yabancı uyruklu olup, yakalandığında üzerinde herhangi bir kimlik belgesi çıkmayan sanıkların nüfus ve adli sicil kayıtları ile ilgili hiçbir araştırma yapılmadan sadece beyan edilen kimlik bilgilerine dayanılarak hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğunun belirtildiği;
6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu’nun 91. maddesinde geçici korumanın “Ülkesinden ayrılmaya zorlanmış, ayrıldığı ülkeye geri dönemeyen, acil ve geçici koruma bulmak amacıyla kitlesel olarak sınırlarımıza gelen veya sınırlarımızı geçen yabancılara geçici koruma sağlanabilir.” şeklinde hüküm altına alındığı, bu kişilerin Türkiye’ye kabulü, Türkiye’de kalışı, hak ve yükümlülüklerinin Cumhurbaşkanı tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceğinin belirtildiği;
6458 sayılı Kanun’un 91. maddesi uyarınca çıkartılan Geçici Koruma Yönetmeliğinin (Bakanlar Kurulu Kararının Tarihi: 13/10/2014 No: 2014/6883 Dayandığı Kanun’un Tarihi: 04/04/2013 No: 6458 Yayımlandığı Resmi Gazete’nin Tarihi: 22/10/2014 No: 29153) 21. maddesinde; bu Yönetmelik kapsamındaki yabancıların kayıtları sırasında kimliklerine ilişkin belge sunamamaları halinde, aksi ispat edilinceye kadar beyanlarının esas alınacağı, fotoğraf, parmak izi ya da kimlik tespitine elverişli diğer biometrik verilerin esas alınıp merkezi veri tabanına kaydedileceği, mevcut biometrik verilerle eşleştirileceği, kayıt altına alınan yabancıların bilgilerinin derhal Göç İdaresi Genel Müdürlüğüne bildirileceği, yabancıların kayıt bilgilerinin doğum, ölüm, evlilik, boşanma, gönüllü geri dönüş gibi hallerde güncelleneceği, adres kayıt sistemine kaydedilecekleri düzenlemelerinin getirildiği, 22. maddesinde ise; kayıt işlemleri tamamlananlara, valilikler tarafından geçici koruma kimlik belgesi düzenleneceği, geçici koruma kimlik belgesi verilenlere, 25/04/2006 tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu kapsamında yabancı kimlik numarası verileceğinin belirtildiği,
6458 sayılı Kanun’un 121. maddesine dayanılarak çıkartılan Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 17 Mart 2016 tarih ve 29656 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdiği,
Dikkate alınarak;
Somut olayda, sanığın Afganistan vatandaşı olduğunun kendi beyanı ile tespit edilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, yabancı uyruklu sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtlarının vatandaşı olduğu ülke ve gerektiğinde uluslararası kurum ve kuruluşlardan genelgeler doğrultusunda temin edilmesi gerektiğinin, sanığın resmi kimlik bilgilerinin diplomatik yazışmalarla belirlenemediği takdirde soruşturma makamınca sanığın beyanları üzerine tespit edilen kimlik bilgileri, dosya içerisindeki parmak izi ve fotoğraf kayıt formu ile sanığın temin edilen fotoğraflarının Göç İdaresi Genel Müdürlüğüne gönderilerek Geçici Koruma Yönetmeliğinin 21 ve 22. maddeleri uyarınca sanığın Türkiye’ye kabul edilen yabancılardan olup olmadığının ve varsa yabancı kimlik numarası ile adres kayıt sistemindeki kayıtlarının tespit edilmesi, şayet kimliği bu şekilde belirlenmiyorsa 6458 sayılı Kanun’un 91. maddesi uyarınca çıkartılan Geçici Koruma Yönetmeliğinin 21. ve 22. maddeleri gereğince gerekli kayıtlarının yapılıp geçici koruma belgesi çıkarılıp gönderilmesinin istenilerek, belirlenen kimliği esas alınıp hükümlülüğüne karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde olup, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 14/10/2021 – 2021/1926 esas ve 2021/1721 karar sayılı hükmü hukuka aykırı bulunduğundan, 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, suçun niteliğine, bozma sebebine, tutuklama koşullarında bir değişiklik bulunmamasına göre sanık … hakkındaki tahliye taleplerinin reddine,
28/02/2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Denizli 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmesine,
24/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.