YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8895
KARAR NO : 2023/2904
KARAR TARİHİ : 03.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLÜ : …
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay
Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Alanya 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2019 tarihli ve 2019/168 Esas, 2019/953 Karar sayılı, hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına ve 58 inci maddesi
uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 01.07.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 16.03.2022 tarihli ve 2021/28528 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.05.2022 tarihli ve KYB-2022/44195 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.05.2022 tarihli ve KYB-2022/44195 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Sanığın evvelce 17.11.2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak eylemi sebebiyle yapılan soruşturma evresi neticesinde, Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05.12.2016 tarihli ve 2016/11758 soruşturma, 2016/371 Karar sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının 5 yıl süreyle ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı müteakip, şüphelinin yükümlülüklere uymamakta ısrar etmesi nedeniyle kamu davası açılması üzerine, Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.05.2018 tarihli ve 2017/546 Esas, 2018/737 Karar sayılı kararı ile ısrar şartının oluşmadığından bahisle kamu davasının durmasına karar verildiği anlaşılmakla,
5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, durma kararı sonrasında işlendiği anlaşılan iş bu incelemeye konu mahkumiyet kararına ilişkin olan 05.10.2018 tarihli eylemin, denetim süresi içerisinde işlenmesi nedeniyle aynı maddenin dördüncü fıkrası kapsamında erteleme kararının ihlali niteliğinde olduğu cihetle, eylemin müstakil bir suç oluşturmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir. “
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
A. Şüpheli hakkında, 05.10.2018 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 11.04.2019 tarihli ve 2018/18690
Soruşturma, 2019/2562 Esas, 2019/2320 Karar sayılı iddianamesi ile Alanya 8. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,
Alanya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2019 tarihli ve 2018/3168 Esas, 2019/953 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına ve 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, kararın 01.07.2020 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleştiği, anlaşılmıştır.
B. Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/1475 Esas ve 2020/1351 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;
1. Şüpheli hakkında, daha önceden 17.11.2016 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 05.12.2016 tarihli ve 2016/11758 Soruşturma, 2016/371 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 19.12.2016 tarihinde tebliğ edilerek tedbirin infazı için 13.01.2017 tarihinde Manavgat Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,
2. Yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2017 tarihli ve 2016/11758 Soruşturma, 2017/2068 Esas, 2017/1790 Karar sayılı iddianamesi ile Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı,
3. Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.05.2018 tarihli ve 2017/546 Esas, 2018/737 Karar sayılı kararı ile, ısrar şartı oluşmadığından “kamu davasının durmasına” karar verildiği, durma kararının 04.10.2018 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği,
4. Durma kararından sonra; Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 23.08.2019 tarihli ve 2019/11849 Soruşturma ve 2019/18 Karar sayılı kararı ile yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, 23.08.2019 tarihinde tekrar uyuşturucu madde kullandığının tespit edilmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 02.09.2019 tarihli ve 2018/16151 Soruşturma, 2019/4133 Esas, 2019/3693 Karar sayılı iddianamesi ile Manavgat 6.Asliye Ceza
Mahkemesine kamu davası açıldığı, Manavgat 6. Asliye Ceza Mahkemesince, eylemin durma kararının ihlali olduğu gerekçesiyle Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin davası ile birleştirilmesine karar verildiği,
5. Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2020 tarihli ve 2019/1475 Esas, 2020/1351 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın kararı istinaf ettiği,
6. … Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 16.11.2021 tarihli ve 2021/1007 Esas, 2021/2007 Karar sayılı kararı ile, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, anlaşılmıştır.
C. 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında,
Somut olayda, sanığın daha önceden 17.11.2016 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi nedeniyle yapılan soruşturma sonucunda, Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05.12.2016 tarihli kamu davasının açılmasının 5 yıl süreyle ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair kararı takiben, yükümlülüklere uymamakta ısrar etmesi nedeniyle kamu davası açılması üzerine, Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.05.2018 tarihli kararı ile ısrar şartının oluşmadığı gerekçesiyle “kamu davasının durmasına” karar verildiği, durma kararının itiraz edilmeksizin 04.10.2018 tarihinde kesinleştiği, durma kararıyla birlikte 05.12.2016 tarihli erteleme kararının hukuki varlığını sürdürdüğü, durma kararının kesinleşmesinden sonra işlenen 05.10.2018 tarihli eylemin, erteleme süresi içerisinde işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında erteleme kararının ihlali niteliğinde olduğu, aynı maddenin beşinci fıkrası uyarınca ayrı soruşturma ve kovuşturma yapma yasağı bulunduğu, eylemin müstakil bir suç oluşturmayacağı anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca “düşme” kararı verilerek Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulması gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.
Mahkemesince “düşme” kararı verilip ihbarda bulunulması gerekmekte ise de; Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2020 tarihli kararı ile, sanığın 05.10.2018 tarihli eylemi gözetilerek sanığın mahkûmiyetine karar verildiği ve kararın … Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 16.11.2021 tarihli kararı ile, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği anlaşıldığından yeniden ihbarda bulunulmayıp yalnızca düşme kararı verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Alanya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2019 tarihli ve 2019/168 Esas, 2019/953 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.04.2023 tarihinde karar verildi.