YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/8924
KARAR NO : 2023/235
KARAR TARİHİ : 16.01.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I.HUKUKİ SÜREÇ
A. Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07/12/2018 tarihli ve 2018/467 Esas, 2018/505 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18/12/2019 tarihli ve 2019/264 Esas, 2019/2090 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
2. Delil değerlendirilmesinin hassas terazi yönünden hatalı yapıldığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Kolluk görevlilerinin sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığı yönünde istihbari bilgi alarak bu sebeple doğrudan sanığın ikametine gitmiş olmaları, sanığın polisleri görünce hassas teraziyi ve bir kısım uyuşturucu maddeyi evin camından dışarı atmış olması, sanığın oto tamircisi olup ekonomik durumuna göre evinde ele geçen miktarda ve saflık oranı yüksek olan uyuşturucu maddeyi kullanmak amacıyla bulundurmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu; ele geçen uyuşturucu maddenin esrar oluşu nedeniyle göz kararı ile miktarının ayarlanarak kullanılmasının da mümkün olup, içeceği esrarı terazi ile tartmanın olağan bir kullanım şekli olmaması, sanığın uyuşturucu madde ile birlikte hassas terazi bulundurduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın evinde ve evin dışına attığı poşette bulundurduğu uyuşturucu esrar maddesini ticaret amacıyla bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Alınan istibari bilgide sanığın ev adresi verilerek uyuşturucu madde sattığı bilgisi üzerine Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emri ile birlikte sanığın evine gidildiği ve sanığın kapıyı görevlilere açmadan önce evin penceresinden arka tarafa poşet attığının ve görevlilere kapıyı geç açtığının sabit olduğu ve ev içerisinde yapılan aramada oda içerisinde ayrı poşetlerde ve farklı gramajlarda esrar ile atılan poşet içinde yine farklı gramajlarda esrar ile beraber hassas terazinin ele geçirildiği ve yapılan bilirkişi incelemesi ile de hassas terazinin çalışır durumda ve en az (bir) gr ölçüm yapabildiği ve sanığın da beyanlarında sabit olduğu üzere uyuşturucu maddeyi tartmak için kullandığı hususları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarında açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18/12/2019 tarihli ve 2019/264 Esas, 2019/2090 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.01.2023 tarihinde karar verildi.