Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2023/5103 E. 2024/15967 K. 13.02.2024 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/5103
KARAR NO : 2024/15967
KARAR TARİHİ : 13.02.2024

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/383 E., 2022/416 K.
SUÇ : Kenevir Ekme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2015 tarihli ve 2015/5120 Esas, 2015/9376 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2015 tarihli ve 2015/533 Esas, 2015/619 Karar sayılı kararı ile, sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ile üçüncü fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
C. Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesi kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 17.02.2022 tarihli ve 2021/763 Esas, 2022/1687 Karar sayılı kararı ile;
“…
Yapılan arama üzerine dikili olarak ele geçirilen farklı boylardaki kenevirlerden olgunlaştıklarında elde edilecek esrar miktarı ile dosya içerisindeki diğer bilgi ve belgelere göre, sanığın eyleminin 2313 sayılı Yasanın 23. maddesinin 5. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçunu mu yoksa aynı fıkranın 2. cümlesinde düzenlenen münhasıran kendi kullanımı için kenevir ekme suçunu mu oluşturduğuna ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevinin suç tarihinden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’la 2313 sayılı Kanun’un 23. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte, üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması,
…” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
Ç. Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2022 tarihli ve 2022/294 Esas, 2022/290 Karar sayılı kararı ile atılı suça bakma görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilerek dosya yetkili ve görevli olduğu belirtilen Karşıyaka Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.
D. Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2022 tarihli ve 2022/383 Esas, 2022/416 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçundan 2313 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi, 52 nci
maddesinin ikinci fıkrası, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle: suçlamayı kabul etmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Tanık anlatımları, arama el koyma tutanağı, sanık savunması, kriminal ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın kiracısı olduğu adreste yapılan aramada, 3 adet 1,5 metre, 23 adet 15 cm uzunluğunda toplam 26 adet dikili halde hint keneviri bitkisi ele geçirildiği, sanığın da bitkilerin kendisine ait olduğunu kabul ettiği, hint kenevirleri olgunlaştıklarında elde edilecek esrar, kişisel kullanım miktarından çok fazla olacağından eylemin ticari amaçla esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçunu oluşturduğu, bitkilerin boylarının birbirlerinden farklı olması nedeniyle muhtelif tarihlerde ekildiklerinden 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi uyarınca sanığın cezasında artırım yapıldığı, sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle neticeten 10 ay hapis cezasıyla cezalandırıldığı, gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıdaki husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Arama, yakalama, üst arama, el koyma tutanağı içeriğine ve dosya kapsamına göre, sanığın ikametinin bahçesinde ekili halde ele geçirilen farklı boylardaki kenevir bitkilerinin sanık tarafından farklı tarihlerde ekildiğine dair kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında koşulları bulunmadığı halde 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen zincirleme suç hükümleri uyarınca artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2022 tarihli ve 2022/383 Esas, 2022/416 Karar sayılı sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
1412 sayılı Kanun’un 326 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKKININ SAKLI TUTULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.02.2024 tarihinde karar verildi.