Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2023/5325 E. 2023/3840 K. 02.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/5325
KARAR NO : 2023/3840
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Akseki Sulh Ceza Mahkemesinin, 14.07.2008 tarihli ve 2007/95 Esas, 2008/68 Karar sayılı kararı ile sanığın Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına ve 5237 Sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmiştir.
B. Dairemizin 02.09.2014 tarih, 2010/37308 Esas, 2014/5601 Karar sayılı ilamı ile bozma kararı verilerek bozma sonrası yapılan yargılama ile Akseki Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2016 tarihli, 2014/277 Esas, 2016/150 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Karar 27.05.2016 tarihinde kesinleşmiştir.
C. Sanığın 11.10.2019 tarihli eylemi nedeni ile Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17.12.2019 tarih, 2019/1662 Esas, 2019/1853 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen mahkûmiyetin ihbarı ile dosya tekrar ele alınarak Akseki Asliye Ceza Mahkemesi’nin 01.02.2022 tarih, 2021/121 Esas, 2022/28 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararda 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin yedinci fıkrası gereğince mahkûm olunan hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilemeyeceğinin belirtilmesi sebebiyle Akseki Asliye Ceza Mahkemesi’nin 01.02.2022 gün ve 2021/121 Esas ve 2022/28 Karar sayılı kararının yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Suç tarihinden inceleme tarihine kadar olağanüstü zamanaşımının dolduğu belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

Suç tarihinden itibaren, temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası nazara alındığında öngörülen 12 yıllık uzatmalı dava zamanaşımı süresinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 27.05.2016 tarihi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğindeki eylemin gerçekleştiği tarih olan 11.10.2019 tarihi arasındaki duran süreler de eklendikten sonra zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmıştır

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Akseki Asliye Ceza Mahkemesi’nin 01.02.2022 tarih, 2021/121 Esas, 2022/28 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz talebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.