Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2023/5679 E. 2023/4739 K. 24.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/5679
KARAR NO : 2023/4739
KARAR TARİHİ : 24.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/406 E., 2022/595 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

Sanık hakkında bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı

Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.11.2012 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2014 tarihli ve 2012/300 Esas, 2014/368 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ile dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 54 üncü maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

C. Kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 15.02.2022 tarihli ve 2015/4862 Esas, 2019/314 Karar sayılı ilamı ile; “Suç tarihinde sanıkların evlerinde yapılan aramada ele geçirilen net 0,44 gram eroini kullanmak için bulundurduğuna ilişkin savunmaları ve sanıkların uyuşturucu maddeyi kullanma amacı dışında satmak veya başkasına vermek amacıyla bulundurduğuna ilişkin, kuşku sınırlarını aşan kesin ve yeterli delil elde edilemediği anlaşılmakla; sanıkların eyleminin TCK’nın 191. maddesinde belirtilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. Bozmaya uyularak, Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2021 tarihli ve 2021/164 Esas, 2021/459 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 6545 sayılı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun’un geçici 7 inci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca takdir edilen 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Karar 17.12.2021 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

E. Sanığın denetim süresi içinde denetimli serbestlik tedbirini ihlal etmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2022 tarihli 2022/406 Esas ve 2022/595 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

F. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; usul ve yasaya uygun hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık kararı temyiz ettiğini belirtmiştir.

B. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik inceleme sonucu usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, atılı suçtan beraatine ve lehine yasal hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç tarihinden itibaren, temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası nazara alındığında öngörülen 12 yıllık uzatmalı dava zamanaşımı süresinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 17.12.2021 tarihi ile denetimli serbestlik tedbirine uymaması üzerine yeniden tensip düzenlendiği 22.07.2022 tarihine kadar 7 ay 5 günlük duran süre de eklendikten sonra zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2022 tarihli 2022/406 Esas ve 2022/595 Karar sayılı kararına yönelik sanığın ve sanık müdafiinin temyiz talepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı

Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.05.2023 tarihinde karar verildi.