YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/5909
KARAR NO : 2023/3841
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Bozüyük Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2010 tarihli ve 2008/288 Esas, 2010/204 Karar sayılı
kararı ile sanığın Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası, hak yoksunluğuna ve mükerrerliğine karar verilmiştir.
B. Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 07.06.2016 tarih, 2015/5122 esas, 2016/5688 Karar sayılı ilamı ile bozma kararı verilerek bozma sonrası yapılan yargılama ile Bozüyük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2017 tarihli, 2016/366 esas, 2017/231 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile hak yoksunluğuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Karar 29.06.2017 tarihinde kesinleşmiştir.
C. Sanığın 01.01.2019 tarihli eylemi nedeni ile Kocaeli 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2020 tarih, 2019/432 Esas, 2020/1036 Karar sayılı kararı ile hakaret suçundan verilen mahkûmiyetin ihbarı ile dosya tekrar ele alınarak Bozüyük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2022 tarih, 2021/458 Esas, 2022/465 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl hapis cezası ile hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz dilekçesi isnat edilen suçu işlemediğini beraatını talep ettiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Suç tarihinden inceleme tarihine kadar olağanüstü zamanaşımının dolduğu belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.
Suç tarihinden itibaren, temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası nazara alındığında öngörülen 12 yıllık uzatmalı dava zamanaşımı süresinin tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin kesinleştiği 17.04.2008 tarihi ile tedbirin gereklerine uymama nedeniyle mahkemenin tensip tarihi olan 28.11.2008 tarihleri arasındaki süre ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29.06.2017 tarihi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğindeki eylemin gerçekleştiği tarih olan 01.01.2019 tarihi arasındaki duran süreler de eklendikten sonra zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bozüyük 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2022 tarih, 2021/458 Esas, 2022/465 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz talebi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.