YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/6317
KARAR NO : 2023/4321
KARAR TARİHİ : 15.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/707 E., 2022/796 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
SUÇ TARİHLERİ : 26.04.2015 – 06.10.2016 – 13.01.2017 – 14.01.2017
HÜKÜM : Düşme- Durma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan “kamu davasının düşmesine” ilişkin hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan “kamu davasının durmasına” ilişkin hükmün; temyiz incelemesine tabi olmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Şüpheli hakkında, 26.04.2015 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2015 tarihli ve 2015/6025 Soruşturma, 2015/184 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmiş, karar 09.12.2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek tedbirin infazı için Yalova Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.
B. İnfaz işlemleri devam ederken şüphelinin 06.10.2016 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması üzerine erteleme kararı kaldırılarak Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 18.01.2017 tarihli ve 2015/6025 Soruşturma, 2017/226 Esas, 2017/195 sayılı iddianamesi ile Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.
C. Şüphelinin 14.01.2017 tarihli aynı nev’iden suçu nedeniyle Orhangazi Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2017 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davasının, Orhangazi 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.01.2018 tarihli ve 2017/132 Esas, 2018/15 Karar sayılı kararı ile, Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/61 esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.
D. Şüphelinin 13.01.2017 tarihli aynı nev’iden suçu nedeniyle Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2017 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davasının, Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.01.2018 tarihli ve 2017/646 Esas, 2018/31 Karar sayılı kararı ile, Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/61 esas sayılı davası ile birleştirilmesine karar verilmiştir.
E. Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2018 tarihli ve 2017/61 Esas, 2018/326 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine karar verilmiş, karar 13.04.2018 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleşmiştir.
F. Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2018 tarihli kararının, Adalet Bakanlığının istemi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına bozulmasının talep edilmesi üzerine,
Dairemizin 18.05.2022 tarihli ve 2021/19869 Esas, 2022/6438 Karar sayılı kararı ile “kanunî zorunluluk üzerine verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlendiği anlaşılan 26.04.2015 tarihli eylem nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca “düşme kararı” verilmesi ve İstanbul 2. Çocuk Mahkemesine ihbarda bulunulması, 06.10.2016, 13.01.2017 ve 14.01.2017 tarihli eylemler yönünden de gereğinin takdiri için Yalova Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulması gerektiği” gerekçesiyle Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2018 tarihli ve 2017/61 Esas, 2018/326 Karar sayılı kararının kanun yararına bozulmasına karar verilmiştir.
G. Kanun yararına bozmadan sonra, Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2022 tarihli ve 2022/707 Esas, 2022/796 Karar sayılı kararı ile; 26.04.2015 tarihli eylem İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin 25.09.2014 tarihli ve 2014/64 Esas, 2014/359 Karar sayılı kararı, 09.02.2015 tarihinde kesinleşen zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğinde olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca “kamu davasının düşmesine”, 06.10.2016, 13.01.2017 ve 14.01.2017 tarihli eylemler yönünden kovuşturma şartı oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” karar verildiği, anlaşılmıştır.
H. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; 13.01.2017 ve 14.01.2017 tarihli eylemler nedeniyle verilen karara ilişkin olarak dosyanın incelenmeksizin iadesi, 26.04.2015 tarihli eylem nedeniyle kurulan hükmün onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebebi özetle; sanık hakkında mükerrer ceza verildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın 26.04.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma eylemi, İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin 09.02.2015 tarihinde kesinleşen 25.09.2014 tarihli zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğinde olduğundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca “kamu davasının düşmesine”, 06.10.2016, 13.01.2017 ve 14.01.2017 tarihli aynı nev’iden eylemler yönünden kovuşturma şartı oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca “kamu davasının durmasına” karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık hakkında kurulan düşme kararına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanığın 26.04.2015 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu, daha önceden İstanbul 2.Çocuk Mahkemesinin 25.09.2014 tarihli ve 2014/64 Esas, 2014/359 Karar sayılı kararı ile 6545 sayılı Kanun’un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’a eklenen geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca verilen ve 09.02.2015 tarihinde kesinleşen zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlediği, bu durumda;
5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan; “(4) Kişinin, erteleme süresi zarfında; a) Kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi, b) Tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması, c) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, hâlinde, hakkında kamu davası açılır.” ve aynı maddenin beşinci fıkrasında yer alan; “(5) Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz.” şeklindeki düzenlemeler dikkate alındığında, incelemeye konu suç tarihinin 26.04.2015 olması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde işlenmesi nedeniyle Cumhuriyet savcısı tarafından yeni bir soruşturmaya konu edilmeyip hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararını veren mahkemeye ihbarda bulunması gerektiği ve sanık hakkında mükerrer dava açılmasının sözkonusu olmadığı anlaşıldığından Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2022 tarihli ve 2022/707 Esas, 2022/796 Karar sayılı kamu davasının düşmesine ilişkin kararında, hukuka aykırılık görülmemiştir.
Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
B. Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2022 tarihli ve 2022/707 Esas, 2022/796 Karar sayılı kamu davasının durmasına yönelik kararının temyiz incelemesine tabi olmadığı, kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
1- Kamu davasının durmasına ilişkin karara yönelik temyiz istemi yönünden:
5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının ikinci cümlesinde yer verilen; “…soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir” şeklindeki düzenleme gereği durma kararı verildiği, aynı Kanun’un 223 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hüküm türleri dikkate alındığında durma kararının hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı, kaldı ki 5271 sayılı Kanun’un mezkûr maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi gereği söz konusu kararın itiraz yoluna tabi olduğu, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme de dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak oybirliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
2- Kamu davasının düşmesine ilişkin karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2022 tarihli ve 2022/707 Esas, 2022/796 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.05.2023 tarihinde karar verildi.