Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2023/6523 E. 2023/3836 K. 02.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/6523
KARAR NO : 2023/3836
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 09.11.2015 tarihli ve 2015/333 Esas, 2015/417 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
B. Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 09.11.2015 tarihli ve 2015/333 Esas, 2015/417 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 05.01.2022 tarihli 2019/8909 Esas, 2022/4334 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün soruşturma evrakının dosya içerisinde bulunmaması, sanık hakkında suç tarihinden önce verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin araştırılmaması, basit yargılama usulünün uygulanmasında zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
C. Bozma sonrası yapılan yargılama ile Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 01.07.2022 tarihli ve 2022/286 Esas, 2022/349 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü gerekçesinin açık ve net olmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Uyuşturucu madde ticareti işlediğine dair yeterli delil bulunmayan sanık …’ın önleme araması kapsamında yapılan üst aramasında üzerinde ele geçirilen esrarı kullanmak için bulundurduğu, açılan kamu davası ile sanık hakkında öncelikle tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verildiği, sanığın yükümlülüklerine aykırı hareket ettiği suç tarihi olan 17.01.2013 tarihinden önce uyuşturucu madde kullanma suçundan devam etmekte olan bir denetim dosyasının da bulunmadığı anlaşılmakla sanığın uyuşturucu madde kullanma ve kullanma amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri
sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş ve hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 01.07.2022 tarihli ve 2022/286 Esas, 2022/349 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.