YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/7354
KARAR NO : 2023/9368
KARAR TARİHİ : 02.11.2023
T U T U K L U
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : 1. Uyuşturucu madde ticareti yapma,
2. 2313 sayılı Kanun’a muhalefet
HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret (2313 sayılı Kanun’a muhalefet yönünden); temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması (Uyuşturucu madde ticareti yapma suçu yönünden)
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’a (2313 sayılı Kanun) muhalefet yönünden verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyizinin mümkün olmadığı, uyuşturucu madde
ticareti yapma suçu yönünden verilen kararın ise 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen karar yönünden temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/527 Esas, 2022/554 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası; 2313 sayılı Kanuna muhalefet yönünden, 2313 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 27.01.2023 tarihli ve 2023/345 Esas, 2023/100 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun vasıf ve mahiyetinde yanılgıya düşüldüğüne, unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 5. Eksik inceleme yapıldığına, 6. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 7. Sanığın 2313 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesine göre cezalandırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna; sanığın eyleminin aynı Kanun’un 23 üncü
maddesinin beşinci fıkrasının ikinci cümlesine vücut vereceğine, 8. Re’sen gözetilecek diğer nedenlere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın uyuşturucu ticareti yaptığının ihbar edilmesi üzerine kollukça görüldüğünde motosikletinin koltuğundaki 3 paket 25 gram maddeyi teslim ettiği, daha sonra ikametindeki aramada boyları 100 ile 120 cm arasındaki 51 kök dikili ve yaklaşık 130 cm 1 adet kenevir bitkisinin, kap içerisinde 70; cam kavanozda 150; plastik kutuda 40; kapak içinde 70 gram; 2 farklı kutuda 1 er gram kubar esrar maddesinin ele geçirildiği, kriminal rapora göre ele geçirilen 51 kök ve 1 adet kenevir bitkisinden toplam 1.167,42 gram ve 335,74 gram esrar maddesinden 100,72 gram toz esrar elde edilebileceğinin; pet şişe düzenekleri ile kalem dış kabuk, sarmal cam boru kağıt ve naylon parçasından oluşturulmuş 2 adet düzenekte metamfetamin kalıntısının tespit edildiği, sanığın idrarında AMP ve THC’in pozitif olduğu olayda; sanığın ektiği kenevir ile bu kenevirlerden elde edilebilecek esrarın miktarı göz önüne alındığında; kişisel kullanım sınırının çok üzerinde olması, sanığın bir günlük kullanımdan fazla esrar maddesi ile dışarıda bulunup kendi esrarı olduğu halde başkasından almasının hayatın olağan akışına uygun olmaması, ihbarla uyumlu uyuşturucunun sanıkta ele geçirilmesi, sanığın bitkilerin görünmemesi için etrafını çırpı ve ağaç dallarıyla gizlemesi, esrarın miktarı, çeşidi ve ele geçiriliş şekli, dikili hint keneviri miktarı dikkate alındığında; sanığın esrar elde etmek amacı ile kenevir ekme ve uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümlerde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. 2313 sayılı Kanun’a Muhalefetten Kurulan Hüküm Yönünden;
İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya
daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının” temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
B. Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
A. 2313 sayılı Kanun’a Muhalefetten Kurulan Hüküm Yönünden;
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 27.01.2023 tarihli ve 2023/345 Esas, 2023/100 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.11.2023 tarihinde karar verildi.