YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/7858
KARAR NO : 2023/4889
KARAR TARİHİ : 30.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/155 E., 2022/220 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde

olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2015 tarihli, 2014/154 Esas ve 2015/301 Karar sayılı kararı ile;
a. Sanık …’nin uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
b. Sanık …’in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
B. Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.10.2015 tarihli ve 2014/154 Esas, 2015/301 Karar sayılı kararının sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.06.2022 tarihli ve 2019/7551 Esas, 2022/8276 Karar sayılı kararı ile;
a. Sanık … yönünden mahkûmiyet hükmünün
“1-) Zincirleme suça ilişkin TCK’nın 43. maddesiyle uygulama yapılabilmesi için cezalandırılabilir nitelikte birden fazla eylemin bulunması gerektiği, sanığın 12.12.2013 tarihli eylemi nedeniyle suçu sabit ise de; 31.07.2013 tarihli olayda diğer sanıklar … Uslu ve Burak tarafından kendisine getirilen ve kullanım sınırları içerisinde olan uyuşturucuyu başkalarına satacağı yönünde içeriğine değişik anlamlar yüklenebilen soyut iletişim tespit ve çözüm tutanakları dışında, mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, 31.07.2013 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkumiyeti yerine hakkında TCK’nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
2-) … Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce suç konusu maddelerden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması”,
b. Sanık … yönünden mahkûmiyet hükmünün ” 20.08.2013 tarihli olay tutanağı içeriği ve tüm dosya kapsamına göre; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen sanığın, aleyhinde diğer sanık …’nın sonradan döndüğü soyut beyanı dışında mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı aşamada, sanık …’da ele geçen esrarı kendisinin verdiğini belirterek ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım ettiği anlaşıldığından, hakkında TCK’nın 192/3. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
C. Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2022 tarihli ve 2022/155 Esas, 2022/220 Karar sayılı kararı ile;
a. Sanık …’nin uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna,
b. Sanık …’in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri;
Mahkûmiyet hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Sanık …’nın 12.12.2013 tarihinde kriminal raporu ile tespit edilen net 192 gram esrar içeren daralı ağırlığı 602 gram gelen uyuşturucu maddeyi Osmaniye´ye arkadaşı …´ya ticari amaçla götürürken yakalandığı, bu şekilde sanık …’nın 12.12.2013 tarihli bu eylemi ile üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği; diğer sanık …’in 20.08.2013 tarihinde hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen … ile irtibata geçerek net 47 gram gelen ve içeriğinde 28,2 gram esrar bulunan uyuşturucuyu sanık …´ya 240,00 TL karşılığında sattığı, bu şekilde sanık …´in 20.08.2013 tarihinde üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği ancak 20.08.2013 tarihli olay tutanağı içeriği ve tüm dosya kapsamına göre; kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen sanığın, aleyhinde diğer sanık …’nın sonradan döndüğü soyut beyanı dışında mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığı aşamada, sanık …’da ele geçen esrarı kendisinin verdiğini belirterek ikrarı ile kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım ettiği anlaşıldığından hakkında 5237 sayılı Kanun’un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrasındaki etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiği gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı eylemlere uyan suç vasfı le yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muğla 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.10.2022 tarihli ve 2022/155 Esas, 2022/220 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
30.05.2023 tarihinde karar verildi.

Karşılaştırıldı,
Yazı İşl. Müd.
B.E