YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/8007
KARAR NO : 2023/4410
KARAR TARİHİ : 16.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/121 Esas, 2022/276 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık hakkında, “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan açılan kamu davasında, Ilgın Asliye Ceza Mahkemesince 05.11.2020 tarihli ve 2020/149 Esas, 2020/224 Karar sayılı kararıyla hükmün açıklanma koşullarının bulunmaması nedeniyle verilen “hüküm tertibine yer olmadığına” kararının, itiraz edilmeden 24.11.2020 tarihinde kesinleşmesinin ardından, bu karara karşı “kanun yararına bozma” isteminde bulunulduğu ve Dairemizin 06.10.2021 tarihli ve 2021/4950 Esas, 2021/9704 Karar sayılı kararıyla söz konusu “hüküm tertibine yer olmadığına” kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca bozulmasına karar verildiği, bu karara dayanılarak, Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinde devam edilen yargılama sonucunda, 16.06.2022 tarihli ve 2022/121 Esas, 2022/176 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı
Türk Ceza Kanunu’nun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca verilen “1 yıl 8 ay hapis cezasına” ilişkin hükmün, sanık tarafından süresinde istinaf edildiği, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince 01.09.2022 tarihli ve 2022/2129 Esas, 2022/1997 Karar sayılı kararıyla hükmün temyiz incelemesine tabi olduğu belirtilerek, “dosyanın incelenmeksizin iadesine” karar verilmesi üzerine, dosyanın, temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderildiği anlaşılmakla;
Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce veya sonra, dava konusu olayla ilgili olarak sanık hakkında “temyiz incelemesi” yapılmadığı, Dairemizin 06.10.2021 tarihli ve 2021/4950 Esas, 2021/9704 Karar sayılı kararıyla ilk derece mahkemesince verilen ve itiraz edilmeden kesinleşen, davanın esasını çözen nitelikte olmayan “hüküm tertibine yer olmadığına” kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesi uyarınca kanun yararına bozulduğu tespit edilmekle, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrasında “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemez.” şeklindeki düzenleme karşısında; Yargıtay incelemesinden geçmeyen ve Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden sonra 16.06.2022 tarihinde verilmiş olan kararın istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmakla, istinaf incelemesinin yapılması için dosyanın görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesinin ilgili dairesine gönderilmek üzere İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.05.2023 tarihinde karar verildi.