Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2023/812 E. 2023/2227 K. 15.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/812
KARAR NO : 2023/2227
KARAR TARİHİ : 15.03.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2013 tarihli ve 2013/53 Esas, 2013/440 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl 1 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.07.2013 tarihli ve 2013/89 Esas, 2013/73 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine karar verilmiştir.
C. Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.12.2013 tarihli ve 2013/53 Esas, 2013/440 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 03.10.2019 tarihli ve 2019/2413 Esas, 2019 /6101 Karar sayılı kararı ve Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.07.2013 tarihli ve 2013/89 Esas, 2013/73 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı tarafından sanık aleyhine temyizi üzerine Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 03.10.2019 tarihli ve 2014/8999 Esas, 2019 /6100 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında 17.01.2013 tarihinde işlediği ileri sürülen suç ile 03.02.2013 tarihinde işlediği ileri sürülen her iki suçun, suç ve iddianame tarihleri dikkate alınarak; sanık hakkındaki her iki iddianameye konu davaların birleştirilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip bu fiillerin müstakil suçlar olup olmadığının ya da 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinde yer alan zincirleme suçu oluşturup oluşturmadıklarının tartışılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
D. Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2021 tarihli ve 2019/518 Esas, 2021/104 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri
1. Suçun yasal unsurlarının oluşmadığına,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna
3. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62 inci maddesinin uygulanması gerektiğine,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın 17.01.2023 tarihinde Gaziantep ilinde gerçekleştirdiği eylem kapsamında olay tarihinde yapılan uygulamada, oto içerisinde yapılan aramada, sanığın kullandığı otonun içerisinde 77 adet amfetamin ele geçirildiği, 03.02.2013 tarihinde Kahramanmaraş ilinde gerçekleştirdiği eylem kapsamında yapılan üst aramasında iç çamaşırı bölgesinde beyaz kilitli poşet içerisinde 35 adet amfetamin ile 85 adet yeşil reçeteye tabi ilaçlarda bulunan tramadol içeren tabletlerin ele geçirildiği olaylarda; her iki dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirildiğinde; olay tutanakları, yakalama ve muhafaza altına alma tutanakları, ekspertiz raporları, kriminal raporlar ve tüm dosya kapsamına göre sanıkta yakalanan uyuşturucu madde miktarının fazlalığı, uyuşturucu maddelerin miktar ve çeşitliliği dikkate alındığında, yakalanan miktara göre bir insanın kişisel kullanım sınırının çok üzerinde olması gerekçesiyle her iki eylem yönünden suçu sabit görülmüş, her iki ilde de uyuşturucu madde ticareti suçlamasında kamuya karşı birden fazla kez işlemiş olması ve eylemler arasında kastı yeniler nitelikte zaman açısından fasıla girmediğinden hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına karar verilerek; sanığın geçmişi, belirlenen olumsuz kişilik özellikleri, suçun öncesi ve sonrasındaki davranışları, cezanın uyarma amacı doğrultusunda umulan yarar ve varılan kanaate göre tahfif sebeplerinin oluşmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında takdiren 5237 sayılı Kanun’un 62 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ve 43 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2021 tarihli ve 2019/518 Esas, 2021/104 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.03.2023 tarihinde karar verildi.