YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/977
KARAR NO : 2023/1909
KARAR TARİHİ : 07.03.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
KARAR : Temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 21.06.2022 tarihli ve 2021/109 Esas, 2022/506 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2020 tarihli ve 2020/124 Esas, 2020/99 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü ve 55 inci maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 01.03.2022 tarihli ve 2021/109 Esas, 2022/506 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2021/109 Esas, 2022/506 Karar sayılı ek kararı ile, sanığın süresinde temyiz isteğinde bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanığın temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, hükmün bozulması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle;

1. Gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmediğine, savunma hakkının kısıtlandığına,
2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
İlişkindir.

III. GEREKÇE

Her ne kadar 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 35 inci maddesinin ikinci fıkrasında ”Koruma tedbirlerine ilişkin olanlar hariç, aleyhine kanun yoluna başvurulabilecek hâkim veya mahkeme kararları hazır bulunamayan ilgilisine tebliğ olunur” hükmüne yer verilmiş ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında da sanığa da tebligat yapılması
gerekliliğinden bahsedilmiş ise de, gerek sanık gerekse sanık müdafii yönünden temyiz yoluna başvurma süresinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesinden de görüleceği üzere sanık müdafiine yapılacak tebliğ tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı, bu süre içerisinde temyiz etmeyen sanığın ancak eski hale getirmeye ilişkin gerekçeleri ile temyiz talebinde bulunabileceği, sanık müdafiinin yokluğunda verilip 19.03.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde sanık müdafiine tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra sanık tarafından 13.06.2022 tarihinde eski hale getirme nedenleri ile temyiz isteminde bulunmadığı, sanığın temyiz isteminin süresinden sonra olduğu bu nedenle de bu yöndeki talebinin reddine dair kararın usul ve yasaya uygun olduğu görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 21.06.2022 tarihli ve 2021/109 Esas, 2022/506 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul Anadolu 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2023 tarihinde Üye …’ın karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Adil yargılama ilkesi gereğince, hükmün, bu suçtan tutuklu bulunan sanığa tebliğ edilmesi ve yasa yolu süresinin de tebliğden itibaren başlaması gerektiği görüşü ile sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 07.03.2023