YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/18824
KARAR NO : 2013/24649
KARAR TARİHİ : 17.12.2013
Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi
No : 2009/463-2012/127
Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Güneş Sigorta A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davanın yasal dayanağı olan 1479 sayılı Kanunun 63. maddesi hükmüne göre “Sigorta Şirketleri” Bağ-Kur’un rücu hakkını haiz bulunduğu “diğer sorumlular” kapsamındadır. Anılan madde ile tanınan rücu hakkı Kanundan doğan bağımsız bir rücu hakkı vasfında olup, tazmin sorumlularının sigortalı ya da hak sahiplerine yapmış oldukları ödemelerin rücu alacağından düşülmemesi gerekmekte ise de; Sigorta Şirketlerinin 2918 sayılı Kanun kapsamından poliçeye dayalı akdi sorumluluğu nedeniyle poliçe limitini teşkil eden miktar, Kurumun rücu davasından önce sigortalı-hak sahiplerine ödediğinin geçerli belgelerle kanıtlanması durumunda; Sigorta Şirketlerinin mükerrer ödeme ile karşı karşıya bırakılmaması bakımından ödediği miktar kadar sorumlu tutulmaması gerekir.
Dosya kapsamına göre, davalı Sigorta Şirketince 30.03.2012 havale tarihli yazı ekinde gönderilen poliçede sözleşme süresi içinde teminat tutarının arttırıldığı takdirde, poliçede yazılı teminat tutarları, herhangi bir işleme gerek kalmaksızın ve ek prim almaksızın yeni teminat tutarları üzerinden geçerli olduğunun şerh edildiğinden, poliçe limitini teşkil eden miktar olan zarar gören şahıs başına 30.000,00 TL’den; kaza tarihinden sonra hak sahiplerine yapılan 5.872,88TL’nın düşülerek, davalı sigorta şirketinin bakiye 24.127,17TL den sorumlu olması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,
Bununla birlikte, rücu davalarında kurum zararı yönünden, sigorta şirketine başvurulduğu halde gerekli ödeme yapılmamışsa başvuru tarihinden itibaren 8 iş günü geçtikten sonra sigorta şirketinin temerrüde düştüğünün kabulü gerekir. Gerekli
belgeler ibraz edilmemişse sigorta şirketinin temerrüdünden bahsedilemez. Somut olayda da, sigorta şirketi yönünden, faiz başlangıcı olarak dava tarihinin esas alınması gerektiği gözetilmeksizin; ayrıca, sigorta şirketinin zorunlu mali mesuliyet sigortası kapsamında Kurumun rücu alacağından sorumluluğunun; poliçede yazılı sorumluluk limiti ile sınırlı olmasına, bu bağlamda ilam harcı, avukatlık parası ve yargılama giderlerinden yükümlüğünün de poliçe limitiyle orantılı bulunmasına karşın, aksinin kabulü ile davalı sigorta şirketinin poliçe limitini aşar biçimde yargılama giderlerinden sorumluluğuna hükmedilmiş olması; usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenleridir.
Ne var ki, bu aykırılıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun Geçici 3. maddesi hükmü gözetilerek 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438’inci maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.
SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinde yazılı bulunan “30.000,00” rakamlarının silinerek, yerine “24.127,17” rakamlarının yazılmasına, yine 1. bendinde yazılı bulunan “sigorta limiti” sözcüklerinden önce gelmek üzere, “dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve” sözcüklerinin yazılmasına, 2, 3, ve 4. bentlerinde yazılı bulunan ”davalılardan” sözcüğünden sonra gelmek üzere, “ (sigorta şirketinin harç, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden bakiye poliçe limitinin tazminata oranı dahilinde sorumluluğuna)” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan Güneş Sigorta A.Ş.’den alınmasına, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.