YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/11557
KARAR NO : 2014/14187
KARAR TARİHİ : 10.06.2014

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazasında sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve diğer ödemelerin rücuen tazmini istemine ilişindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan … avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, Kanunların geriye yürümesi veya yürümemesine ilişkin mevzuatımızda genel bir hüküm bulunmamakta ise de, toplum barışının temel dayanağı olan hukuka ve kanunlara karşı güveni sağlamak, kanun koyucunun keyfi davranış ve tasarruflarını önlemek için, öğretide kanunların geriye yürümemesi esasının kabul edilmiş olması, buna göre özellikle hukuk güvenliği dikkate alındığında, Özel Hukuk ve Kamu Hukuku alanında kural olarak her kanunun, ancak yürürlüğe girdiği tarihten sonraki zamanda meydana gelen olaylara ve ilişkilere uygulanıp, o tarihten önceki zamana rastlayan olaylara ve ilişkilere uygulanmayacağı, kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralının istisnalarının, beklenen (ileride kazanılacağı umulan) haklar, kamu düzeni ve genel ahlaka ilişkin kurallar olduğu, yargılama hukukunu düzenleyen kanunların da, ilke olarak geçmişe etkili bulunduğu, şu durumda rücuan tazminat davaları bakımından; 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 01.10.2008 tarihi öncesinde gerçekleşen kaza ve olaylara uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gibi, maddenin, yukarıda sıralanan istisnai durumlar kapsamında değerlendirilemeyeceği de açık olması karşısında; somut olayda
01.10.2008 gününden önce (02.5.2000’de) meydana gelen kaza hakkında 506 sayılı Kanunun 10. ve 26. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin, hükmedilen miktar itibariyle sonuca etkili bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan …’den alınmasına, 10.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.