Yargıtay Kararı 10. Hukuk Dairesi 2020/6374 E. 2021/1726 K. 16.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/6374
KARAR NO : 2021/1726
KARAR TARİHİ : 16.02.2021

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.
Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı … vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Dosya kapsamından davacı … vekiline gerekçeli karar ve davalı …’nın temyiz dilekçesinin tebliği Tebligat Kanunu’nun 20/1. maddesine göre yapılmışsa da; dönen tebligatların mazbataları incelendiğinde, gerekçeli kararın “Aynı işyerinde daimi işçisi …’a” tebliğ edildiği, davalı …’nin temyiz dilekçesinin ise “Aynı işyerinde daimi işçisi …’a” tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Ancak her iki tebligat mazbatasında da muhatabın adreste bulunmama nedeninin belirtilmediği anlaşılmaktadır.
Geçici olarak adreste bulunmama halinde yapılacak işlemin ne olacağı, adresinde bulunamayan kişilere tebligatın hangi şekilde yapılacağı, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 20, 21 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik’in 29. maddelerinde açıklanmıştır.
Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik’in 29/1. Maddesine göre “21, 22, 23, 25, 26 ve 27 nci maddelerde yazılı kişiler, tebliğ yapılacak olanın geçici olarak başka yere gittiğini belirtirlerse, tebliğ memuru, muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığını, beyanda bulunanın adı ve soyadı ile sıfatını tebliğ tutanağına yazar. Tebliğ tutanağını beyanda bulunana imzalattırır ve tebliğ edilecek evrakı beyanda bulunana verir. Bu kişiler, tebliğ evrakını kabule mecburdurlar.”
Somut olayda gerekçeli karar ve davalı …’nın temyiz dilekçesi davacı … vekiline tebliğ edilirken açıklanan hükme aykırı olarak muhatabın adreste bulunmama nedeni mazbataya şerh düşülmediğinden usule uygun bir tebligatın varlığından bahsetmek mümkün değildir.
Mahkemece, gerekçeli karar ve davalı …’nın temyiz dilekçesinin davacı … vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununu Geçici 3. maddesi gereğince, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.