YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/8143
KARAR NO : 2021/15646
KARAR TARİHİ : 08.12.2021

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.
Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne, davalı …’a karşı açılan davanın reddine karar verilmiştir.
Hükmün, davacı Kurum ile davalı … vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Önceki bozma ilamında ” … Ancak, 12.05.2019 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin “işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlıklı 45. maddesine 17.04.2012 tarihinde ilave edilen 6. maddesinde, “Sigortalının bildirilmesi gereken kanuni süre içerisinde meydana gelen iş kazalarında, Kanunun 23 üncü maddesi hükmü uygulanmaz.” düzenlemesine yer verilerek, zararlandırıcı sigorta olayının, sigortalının bildirimine ilişkin kanunda belirtilen süre içinde meydana geldiğinde işverenin anılan madde kapsamında kusursuz sorumluluğu yoluna gidilemeyeceği belirtilmiştir.
Öte yandan; 5510 sayılı Kanunun 23.maddesinin uygulanması sırasında, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 51’inci maddesindeki; “Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini, durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler.” ve 52’nci maddesindeki “zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir.” hükümleri gözetilerek, zarar gören (sigortalının) müterafik kusuru da dikkate alınarak söz konusu maddeler kapsamında Hâkim tarafından takdir edilecek uygun bir indirimin yapılması gereği de göz önünde bulundurulmalıdır.” şeklinde detaylı ve yol gösterici açıklama yapılarak karar bozulmuştur.
İnceleme konusu somut olayda; davalı …’nin %70, kazalının %30 kusurunun tespit edildiği, davalı …’ın ise kusursuz olduğu, bozma ilamı gereğince 5510 sayılı Kanun’un 23. maddesi uyarınca davalı Bedir’in gelir, geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi masrafları yönünden %85 kusur oranı üzerinden sorumluluğuna gidilmiş ise de; 5510 sayılı Yasa 23. madde koşullarının oluştuğunun anlaşılması karşısında; işverenin 23. maddeye göre; tarafların kusur oranı gözetilmeksizin belirlenen ilk peşin sermaye değerinden, Borçlar Kanunu’nun 43-44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun %50’sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak kurum zararından, talep gibi gelirin %85’sinden sorumlu olduğu ancak tedavi masrafları ve geçici iş göremezlik ödeneği yönünden %70 kusur üzerinden sorumlu olduğunun gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.
Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.
S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle;
1) Hükmün 1 nolu bendinde yer alan “2.810,44 TL” ibaresinin silinerek yerine “2.314,48 TL” ve “3.346,13 TL” ibaresinin silinerek yerine “2.755,64 TL” ibaresinin yazılmasına,
2) 4 nolu bendinde yer alan “3.165,60 TL’nin” ibaresinden sonra gelmek üzere “kabul/red oranına göre 3.131,25 TL’sinin” ibarelerinin yazılmasına,
3) 5 nolu bendinde yer alan “13.462,66 TL” ibarelerinin silinerek yerine “13.359,44 TL” ibaresinin yazılmasına,
4) Hükme 7. bend olarak “Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği 1.086,45 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalı …’a verilmesine” cümlesinin eklenmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı …’e iadesine, 08.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.