Yargıtay Kararı 10. Hukuk Dairesi 2022/14515 E. 2023/742 K. 26.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/14515
KARAR NO : 2023/742
KARAR TARİHİ : 26.01.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
SAYISI : 2018/427 E., 2018/642 K.
DAVALILAR :1- … 2- … 3- … 4- …
DAVA TARİHİ : 29.09.2011
HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne, davalı … yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı kurum ile davalı …, … ve … vasisi … tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili, Kurum sigortalılarından … ‘ın 20.04.2009 tarihinde meydana gelen davalıların karıştığı kavgada darp sonucu vefat ettiğini, sigortalının hak sahiplerine kurumca 45.013,06 TL peşin sermaye değeri ve 289,00 TL cenaze yardımı olmak üzere toplam 45.302,06 TL masraf yapıldığını, Manavgat Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/187 esas 2009/283 karar sayılı dosyasında davalıların kusurlu bulunduğunu ve ceza aldığını beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile kurum zararı olan 45.302,06 TL’den şimdilik 22.651,03 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP
Davalılara usulüne uygun tebligat yapılmış ancak davaya cevap verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 14.06.2012 tarihli ve 2011/409 Esas, 2012/281 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı … temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Daire kararında, davalıların, basit yaralama ve kasten öldürme suçlarından cezalandırılmalarına yönelik Manavgat Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2009/187 esas ve 2009/283 karar sayılı ilamında; sanıklar …, … ve … hakkında maktül (sigortalı) …’a yönelik basit tıbbi müdahale ile giderilebilir ölçüde kasten yaralama suçunu işlediklerinden bahisle TCK ‘nin 86/2 maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verildiği, diğer sanık … hakkında ise maktül (sigortalı) …’a yönelik kasten öldürme suçunu işlediğinden bahisle TCK’nin 81. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş ve karar Yargıtay 1. Ceza Dairesi kararı ile onanmak suretiyle kesinleştiği, somut olayda, davalı …’un eylemi kasten yaralamaya yönelik olduğu dikkate alınmaksızın Kurum zararından sorumlu tutulması isabetsiz bulunduğu belirtilerek karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalılardan …, …, … ile halen hükmen tutuklu bulunan ve davalı …’un vasiliğini yaptığı …’un 20.04.2009 tarihinde karıştıkları bir kavga sonucu maktul …’ın ölümüne sebep oldukları, bu hususta Manavgat Ağır Ceza Mahkemesinde 2009/187 Esas 2009/283 Karar sayılı dosyada yapılan yargılama neticesinde sanık …’un üzerine atılı kasten öldürme suçundan netice itibarı ile 25 yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı, diğer sanıkların maktule yönelik kasten yaralama suçunu işledikleri kanaatine varılarak 120’şer gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırıldıkları, iş bu kararın Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 2010/7125 esas 2011/2980 karar sayılı ilamı ile onandığı, iş bu kararın sanık … açısından 11.05.2011, sanık … açısından 27.01.2010, sanık … açısından 11.02.2010 tarihinde kesinleştiği, dolayısıyla maktul …’ın vefatı ile ilgili olarak sigortalının hak sahiplerine kurum tarafından bağlanan peşin sermaye değerli gelir ve cenaze yardımının kasten öldürme fiilini gerçekleştiren … vasisi …’dan ve temyiz kanun yoluna başvurmayan davalı … ve …’den tahsili gerekeceği ve kasten yaralama suçunu işleyen davalı … açısından davanın reddi gerektiği kanaatine varılarak davanın kısmen kabulüne, davalı … yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum ile davalı …, … ve … vasisi temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı Kurum vekili, davalı … yönünden davanın kabulü gerektiğini belirterek kararın bozulması talep edilmiştir.

Davalı …, olayla bir ilgisinin bulunmadığını, olayın içine çekildiğini, tazminattan sorumluluğu bulunmadığını belirterek kararın bozulması talep edilmiştir.

Davalı … vasisi …, kusurun maktülde olduğunu, ceza davasında verilen karara dayanılarak hüküm tesis edilemeyeceğini, kararın yasaya uygun olmadığını belirterek kararın bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanunun ilgili maddeleri.

3. Değerlendirme
1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı ancak hüküm başlığında taraf sıfatı olmayan ve vasi sıfat bulunan …’un gösterilmesinin hatalı olduğu anlaşılmakla hükmün yalnızca bu yönden düzeltilmesi gerekmiş; temyiz dilekçesinde ileri sürülen diğer nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davacı Kurum ile davalı …, … ve … vasisi …’un yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi ile,
Hüküm başlığında 3 nolu davalı konumunda yer alan ” … vasisi …” ibareleri silinerek yerine “…” yazılması ile hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının temyiz eden ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

26.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.