YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/9334
KARAR NO : 2023/9140
KARAR TARİHİ : 03.10.2023
MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/704 E., 2022/1360 K.
KARAR : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : … 27. İş Mahkemesi
SAYISI : 2019/289 E., 2021/20 K.
Taraflar arasındaki aksi Kurum işlemlerinin iptali ile 2018 yılı yıllık kazanç güncelleme katsayısının kendisine bağlanan yaşlılık aylığı hakkında da uygulanması ve oluşan farkların davalı Kurumdan tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair karar verilmiştir.
Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf isteminin esastan reddine dair karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 14.01.2019 tarihinde tahsis talebinde bulunduğunu, aylığının hesaplanmasında 2018 yılı büyüme hızı ve 2018 yıl tüketici enflasyon oranının emekli maaşına yansıtılmadığını, 2018 yılı büyüme hızı ve 2018 yılı tüketici enflasyon oranının 2019 yılı içinde emeklilik talebinde bulunan sigortalıları kapsadığını beyan ederek, 2018 yılında oluşan büyüme hızı ve tüketici enflasyon oranının yaşlılık aylığına yansıtılması ve 15.01.2019 tarihinden bu yanan oluşan maaş farklarının yasal faizi ile ödenmesine karar verilmesini istemiştir.
II. CEVAP
Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı, hak düşürücü süre, derdestlik, husumet, görev ve yetki itirazında bulunduklarını, davacı hakkında kendisince yapılan işlemlerin yasaya ve hukuka uygun olduğunu, davacının aylığında eksik hesaplanmış bir miktar olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “…Davacının çalıştığı işyerinin bir kamu kuruluşu olan TEİAŞ olduğu ve bu işyerinde çalışan sigortalıların ücretlerinin her ayın 15 inde ödendiği ve 5510 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesinin 14 üncü bendine göre her ayın 15 inden ertesi ayın 14 üne kadar geçen sürenin bir ay kabul edilmesi ve aynı maddenin 15 bendi gereğince ücretleri her ayın 15 inde ödenen 4/1-a sigortalılar için 15 Ocak tarihinden ertesi yılın 15 Ocak tarihine kadar geçen sürenin bir yıl kabul edilmesi gerektiği, bu nedenle davacının 15 Ocak 2018 tarihinden 14 Ocak (dahil) tarihine kadar geçen sürenin bir yıl kabul edilmesi gerekmektedir.
Buna göre, davacının yaşlılık aylığı tahsis talep tarihi her ne kadar 14.01.2019 tarihinde ise de; bu tarihte henüz 2018 yılının bitmediği (15 Ocaktan itibaren başlayacağı) ve bu nedenle yasa hükümleri gereğince, davacıya 15.01.2019 tarihinden itibaren bağlanan yaşlılık aylığına, 2018 yılı gelişme hızı ve tüfe artış oranının yaşlılık aylığına yansıtılmasının yasal olarak mümkün bulunmadığı ve bu yöndeki kurum işleminin usul ve yasaya uygun olduğu sonucuna varılarak davanın reddine…” dair karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
İstinaf başvurusunda bulunan davacı, kendisi hakkında, aksi yöndeki mahkeme kararının kaldırılması amacıyla istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “…Somut olayda, davacının çalıştığı işyerinin bir kamu Kuruluşu olan Türkiye Elektrik İletim Anonim Şirketi (TEİAŞ) olduğu ve bu işyerinde çalışan sigortalıların ücretlerinin her ayın 15 inde ödendiği, 289 sayılı KHK ve 5510 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesine göre her ayın 15’inden ertesi ayın 14 üne kadar geçen sürenin bir ay kabul edildiği, ücretleri her ayın 15’inde ödenen sigortalılar için 15 Ocak tarihinden ertesi yılın 14 Ocak (dahil) tarihine kadar geçen sürenin bir yıl kabul edilmesi gerektiği, davacının 15.01.2018-14.01.2019 tarihleri arasındaki çalışma süresinin 2018 yılı çalışması olduğu, yaşlılık aylığı tahsis talep tarihi her ne kadar 14.01.2019 tarihi olsa da talebinin yukarıda yer açıklamalar kapsamında 2018 yılı içerisinde kaldığı ve 2018 yılı büyüme hızı ve tüketici enflasyon oranının davacının yaşlılık aylığına yansıtılmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varılmakla davacının istinaf isteminin 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir…”
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı, kendisi hakkında redde dair verilen kararın, usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, aksi yöndeki mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, davacı hakkında davalı kurumca bağlanan ödenen yaşlılık aylığında 2018 yılı güncelleme katsayısının uygulanması gerekip gerekmediği hususundadır.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanunun geçici 2 nci maddesi ile 29 uncu maddeleri hükümleridir.
3. Değerlendirme
1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre, usul ve kanuna uygun olup, davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.