YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/1032
KARAR NO : 2023/1422
KARAR TARİHİ : 20.02.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/1592 E., 2022/1904 K.
FER’Î MÜDAHİL : … vekili Avukat …
DAVA TARİHİ : 12.04.2016
KARAR :Esastan Red
İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 1. İş Mahkemesi
SAYISI : 2019/2 E., 2019/379 K.
Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı ve fer’i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer’i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalı iş yerinde 01.08.2013-31.12.2014 tarihleri arasında satış müdürü, pazarlama, satın alma çalışanı olarak aylık net 2.500,00 TL. ücretle çalıştığını, çalışmasının kuruma bildirilmediğini ya da eksik bildirildiğini belirterek 01.08.2013-31.12.2014 tarihleri arasında bildirilmeyen hizmetlerinin tespiti ile prime esas kazancının aylık net 2.500,00 TL.’nin brüt tutarı olarak tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
Davalı cevap dilekçesinde özetle; davacının 13.02.2014-21.04.2014 tarihleri arasında çalıştığını, davacının çalışmasının yazılı belge ile kanıtlanması gerektiğini, davanın haksız ve kötü niyetli olduğunu belirterek haksız davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Feri Müdahil SGK cevap dilekçesinde özetle; davacının davasının yazılı belge ile ispat zorunluluğunun bulunduğunu, kuruma intikal eden çalışmaların dışında başka çalışmasının tespit edilemediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk derece mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; dosyadaki bilgi, belgeler ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; kurum cevabında davalı iş yerinin 01.11.2002 tarihinde Kanun kapsamına alındığı, faaliyetine halen devam ettiği anlaşıldığı, yine davacının hizmet cetvelinde davalı iş yerinde 13.02.2014-21.04.2014 tarihleri arasında 51 gün hizmet bildirimi olduğu görüldüğü, dinlenen davacı tanıkları davacının devamlı ve sürekli çalıştığını beyan etmeleri özellikle kaldırma kararından sonra dinlenen bordro tanıkları … ve …’ın davacının organizasyonluk, müdürlük görevi yaptığını ifade etmeleri bu tanıkları yerleşik içtihatlar doğrultusunda somut işyeri tanıkları oldukları dikkate alınarak davacının davalı işyerinde 01.08.2013-31.12.2014 tarihleri arasında devamlı ve sürekli çalıştığı kuruma 459 eksik gün bildirim olduğu tespit edilerek davanın kabulü gerektiği anlaşılmakla davanın kabulüne, davacının davalı iş yerinde 01.08.2013-31.12.2014 tarihleri arasında toplam 510 gün süre ile asgari ücret ile çalıştığının tespitine, bu dönemde 459 günün Kuruma eksik bildirildiğinin tespitine karar verildi.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer’i müdahil kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Davalı vekili, mahkeme kararının hatalı olduğu, tanık beyanları dikkate alınmadan hüküm kurulduğu, gerekçeleri ve resen tespit edilecek gerekçelerle kararın kaldırılmasına ve talep doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.
Feri müdahil Kurum vekili, mahkemece eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, davanın reddine karar verilmesi gerektiği, mahkemece hatalı değerlendirme yapıldığı, gerekçeleri ve resen tespit edilecek gerekçelerle kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; incelenen tüm dosya kapsamı, Dairemizin ortadan kaldırma kararı, ilk derece mahkemesinin gerekçesi, dinlenen tanık beyanları, talep döneminde işyerinin kanun kapsamında bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde; davacının bordro tanıklarının beyanları ile ispatlanan hizmet sürelerinin tespitine ilişkin hükmün yerinde olduğu, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen diğer istinaf sebepleri dikkate alındığında, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde, gerekçesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin ve fer’i müdahil Kurum vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 1 numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer’i müdahil kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davalı ve fer’i müdahil Kurum vekili; istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, davacının 01.08.2013-31.12.2014 tarihleri arasında çalışıp çalışmadığının tespitine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun’un 86 ncı maddeleridir.
3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı ve fer’i müdahil Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
…