YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/11923
KARAR NO : 2023/10586
KARAR TARİHİ : 01.11.2023
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
SAYISI : 2022/443 E., 2023/134 K.
KARAR : Kabul
Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen sürekli iş göremezlik oranı tespiti ile gelir bağlanması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı şirkette işçi olarak çalıştığı sırada 27.01.2013 tarih ve 05.00 sıralarında işi gereği kullandığı makineye sağ elini kaptırdığını, sağ el 3. ve 4. parmaklarını orta boğumdan olacak şekilde kaybettiğini, olay nedeniyle … 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/757 Esas sayılı dosyası ile görülen davada müvekkilin şikayetçi olmaması nedeniyle davanın düşürüldüğünü, kazadan sonra davalı kurum SGK’dan tahkikat yapılmasının istendiğini, Kurumun yaptığı incelemede davacının %6,1 oranında meslekte kazanma gücünde sürekli nitelikli kayba uğradığını tespit ederek gelir bağlamadığını, kazanın müvekkili üzerinde açığa çıkarttığı zararlar nedeniyle … 6. İş Mahkemesine 2015/378 Esas sayılı dosyası ile maddi ve manevi tazminat davası açıldığını, bu yargılamada ATK’dan alınan rapor sonucunda müvekkilin %10,3 oranında meslekte kazanma güç kaybına uğradığının tespit edildiğini belirterek müvekkilinin 27.01.2013 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle uğradığı meslekte kazanma gücündeki kaybın %10 ve üzerindeki tespit edilmesi halinde müvekkiline kaza tarihinden itibaren geçerli olacak şekilde sürekli iş göremezlik aylığı bağlanması ile aylığın hak ediş tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
II. CEVAP
1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle: Söz konusu kazada müvekkil şirketin bir kusuru olmadığını, çalışanlarına iş sağlığı ve güvenliği eğitimlerinin verildiğini, koruyucu kıyafet ve ekipmanların her çalışana verildiğini, davacının iş sağlığı talimatı ve taahhütnamesine aykırı davranışı nedeniyle kazanın gerçekleştiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle: Davacının başvurusu doğrultusunda Kurumca iş kazası tahkikatı başlatıldığını, … Sosyal Güvenlik Kurumu Yüksek Sağlık Kurulunca iş gücü kayıp oranının % 6,1 olarak tespit edildiğini, söz konusu olayla ilgili SİD oranın % 10’un altında olması sebebi ile sürekli iş göremezlik geliri bağlanmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesi 14.07.2021 tarihli ve 2020/53-2021/556 K. sayılı kararıyla; “davanın kısmen kabulü ile davacının meslekte kazanma gücündeki kaybı (sürekli iş göremezlik) oranının %10,3 olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine …” dair karar vermiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin 30.12.2021 tarihli ve 2021/3483-2021/3512 sayılı kararıyla; Mahkeme hükmü yerinde görülerek istinaf istemlerinin reddine karar verilmiştir.
V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.
2.Daire kararında; meslekte kazanma gücü kayıp oranının başlangıç tarihinin belirtilmesi ile gelir bağlama talebi hakkında hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.
B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “…Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 15/11/2018 tarih ve 1403 karar numaralı raporu ile davacının iş göremezlik oranının %10.3 olarak tespit edildiği, Adli Tıp İkinci Üst Kurulunun 23/02/2023 tarih ve 657 sayılı raporuna göre de davacının sürekli iş göremezlik başlangıç tarihinin Sosyal Güvenlik Kurumunun raporunda çalışır tarihi olarak bildirilen 15/04/2013 tarihinden itibaren olduğu anlaşıldığından davanın kabulü ile Davacının 15/04/2013 tarihinden itibaren meslekte kazanma gücündeki kayıp (sürekli iş göremezlik) oranının % 10,3 olduğunun tespitine, davacıya 15/04/2013 tarihinden itibaren % 10,3 meslekte kazanma gücündeki kayıp (sürekli iş göremezlik) oranından sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine karar vermek gerekmiş aşağıdaki hüküm kurulmuştur. .. ” gerekçesiyle
“1-Davanı kabulü ile;
Davacının 15/04/2013 tarihinden itibaren meslekte kazanma gücündeki kayıp (sürekli iş göremezlik) oranının % 10,3 olduğunun tespitine,
Davacıya 15/04/2013 tarihinden itibaren % 10,3 meslekte kazanma gücündeki kayıp (sürekli iş göremezlik) oranından sürekli iş göremezlik geliri bağlanması gerektiğinin tespitine,” dair karar verilmiştir.
VI. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
1.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; yasal mevzuata göre kurum işleminin yerinde olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasını talep etmiştir.
2.Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; eksik araştırma yapıldığını, olaydan 9 yıl sonra alınan raporun gerçeği yansıtmadığını, Yüksek Sağlık Kurulu raporunun dikkate alınması gerektiğini, Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurul tarafından verilen raporun itirazları gidermediğini, gerekçe içermediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, sürekli iş göremezlik oranının tespiti ve gelir bağlanmasına ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanun’un 19 ve 95 inci maddeleri
3. Değerlendirme
1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalılar vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2.Mahkemece her ne kadar yazılı şekilde karar verilmiş ise de, 5510 sayılı Kanun’un 19 uncu maddesi gereğince 15.04.2013 tarihini takip eden aybaşından itibaren gelir bağlanmasına dair karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
3.Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.
VII. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1-Davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi hükmünün (1) nolu bendinin 3 ncü paragrafındaki “15.04.2013” ibaresinin silinerek yerine “01.05.2013” ibaresinin yazılması suretiyle kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,
Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,
01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.