Yargıtay Kararı 10. Hukuk Dairesi 2023/1659 E. 2023/4211 K. 13.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/1659
KARAR NO : 2023/4211
KARAR TARİHİ : 13.04.2023

MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/2159 E., 2022/2623 K.
KARAR : Esastan Red
İLK DERECE MAHKEMESİ : … Anadolu 20. İş Mahkemesi
SAYISI : 2015/572 E., 2021/97 K.

Taraflar arasındaki prime esas kazancın tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 05.09.2013 tarihinden itibaren dava tarihi itibarıyla davalı işyerinde yurtiçi yanıcı madde tır şoförü olarak çalıştığını, en son ücretinin 2.450 TL olduğunu, işverenlik bünyesinde herhangi bir şekilde prim vs uygulama bulunmamasına rağmen davalı işverenliğin müvekkilinin ücretinin bir kısmını harcırah adı altında gösterdiğini ve böylece sigortasını gerçek kazancı üzerinden göstermediğini belirterek müvekkilinin en son aldığı net ücretin 2.450 TL olmakla müvekkilinin işe giriş tarihinden dava tarihine kadar olan döneme ilişkin olarak asgari ücretin 2,68 katı oranında ücretle çalıştığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP
Davalı işveren vekili cevap dilekçesinde özetle; davacıya sefer yapacağı bölgede harcaması için yolluk ödemesi yapıldığını, müvekkili tarafından yapılan yolluk ödemesinin sosyal sigorta mevzuatı uyarınca prime esas kazanç olarak dikkate alınmadığını, yargıtayın da güncel görüşünün tır şoförlerine ödenen harcırah ödemesinin yolluk ödemesi olduğu ve bu sebeple prime esas ücret olarak dikkate alınamayacağı yönünde olduğunu, yapılan yolluk ödemelerinin 6245 sayılı Kanun uyarınca harcırah niteliğinde bir ödeme olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI
Kararda özetle; davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF
A.İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:
Davacı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin her ay sabit ücret aldığını, ücretin bir kısmının bordroda harcırah olarak gösterildiğini, bordrolarda kanuna karşı hile yapıldığını, davanın kabulü gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe
1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dava; prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun’un 80 inci maddesi.

3. Değerlendirme
1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle,
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgilisine yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.