Yargıtay Kararı 10. Hukuk Dairesi 2023/2288 E. 2023/2774 K. 20.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/2288
KARAR NO : 2023/2774
KARAR TARİHİ : 20.03.2023


MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2020/1468 E., 2022/2218 K.


KARAR : Red
İLK DERECE MAHKEMESİ : … 3. İş Mahkemesi
SAYISI : 2016/172 E., 2019/378 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı, davalı ve feri müdahil SGK vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin davacı yönünden reddine, davalı ve feri müdahil Kurum yönünden kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı nezdinde 15.05.1992 – 01.02.1999 tarihleri arasında
çalıştığının tespitini istemiştir.

II. CEVAP
1. Davalı vekili, cevap dilekçesinde özetle; zamanaşımı itirazında bulunduğunu, davacı tarafın iddialarını ve davayı kabul etmediklerini, davaya konu olan işyerinin mülkiyeti ile birlikte davalıya ait olduğunu, davacı tarafın müvekkilinin rahatsızlığından yararlanarak dükkanın kontrolünü elinde geçirdiğini, davalının boşandığı eşi davacının işyeri statüsü, SGK ve resmi kurumlarla ilgili ne gibi işlemler yaptığını bilmediğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

2. Feri müdahil SGK vekili, cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü sürenin gözetilmesi gerektiğini, Kurum kayıtları resmi ve yazılı belge niteliğinde olup aksinin aynı nitelikte belgelerle ispatlanması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kısmen kabulüne, davacının … (…)’a ait 079468.45.01 sayılı televizyon tamiri işyerinde 15.05.1992 -31.12.1998 tarihleri arasında çalıştığının ve bu çalışmasının 1.182 gününün Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı, davalı ve feri müdahil SGK vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri
1 Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 1999 yılı Ocak ayında 15 gün hizmet bildirimi yapılan işyerinin 31.12.1998 tarihinde kapandığının kabulünün olağan yaşam koşullarına ve SGK kayıtlarına uygun olmadığını beyanla ilk derece mahkemesinin davanın kısmen reddine yönelik verilen kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden ikinci kez alınan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulduğunu, davanın zamanaşımına uğradığını, tanık dinletilmesine muvafakat etmemelerine rağmen usule aykırı olarak tanık dinlendiğini ve davacı tanıklarının gerçek dışı beyanda bulunduklarını, bu nedenlerle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Feri müdahil SGK vekili, istinaf dilekçesinde özetle; hak düşürücü süre dikkate alınmadan karar verildiğini, Kurum kayıtları resmi ve yazılı belge niteliğinde olup aksinin aynı nitelikte delillerle ispatlanması gerektiğini açılan haksız davanın reddi gerekirken davanın kabulünün usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; “davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun’un 353/1-b.1 hükmü gereğince esastan reddine, davalı ve feri müdahil kurum vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile yerel mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin 2 numaralı alt bendi uyarınca kaldırılmasına, davanın reddine” karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacı ile eski eşi davalı arasında imzalanan 12.04.1992 tarih 120050 … 2 nci Noterliği tarafından düzenlenen hizmet sözleşmesinde davacı işçinin eski eşini işveren olarak sözleşmeye göre tanımlandığını, davacının aylık brüt ücretinin 801.00 TL olduğunun davacının iş saatleri içinde işyerinde hazır olacağının kararlaştırılarak hizmet sözleşmesinin 27.04.1992 tarihinden itibaren 2 yıl süre ile taraflar arasında imzalandığını, bu sözleşmenin davacının 506 sayılı Kanun hükümlerine göre hizmet akdi unsurları içeren şekilde eski eşine ait işyerinde çalıştığını kesin ve tartışmasız olarak ortaya koyduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 506 sayılı Kanun’un 79/10 uncu maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisinden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.