Yargıtay Kararı 10. Hukuk Dairesi 2023/3478 E. 2023/3962 K. 10.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/3478
KARAR NO : 2023/3962
KARAR TARİHİ : 10.04.2023

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
SAYISI :

Taraflar arasında görülen tespit davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi Kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, davacının 08.08.1985 tarihinde 1 gün hizmet akdine tabi olarak çalıştığının ve sigortalılık başlangıç tarihinin 08.08.1985 olduğunun tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı Kurum davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesince,
“Davanın reddine” karar verilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesi kararının süresi içerisinde davacı vekilli tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince;
“Edirne İş Mahkemesi’nin 07.02.2019 tarihli, 2018/249 E., – 2019/81 K., sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun’un 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine” karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Daire kararında;
“25.05.1969 doğumlu olan davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 08.08.1985 tarihi olduğunun tespitini talep ettiği, hizmet cetvelinde 01.02.1987 tarihinden itibaren 4/1-a sigortalılığının bulunduğu, davacı adına 08.08.1985 tarihli işe giriş bildirgesinin kuruma verilmiş olduğu, tanıkların çalışmayı doğruladıkları anlaşılmaktadır.

60/G hükmü karşısında davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu 25.05.1987 olarak kabulü, bu tarihten önceki hizmet sürelerinin ise, prim ödeme gün sayısına dahil edilecek olması karşısında, davacının hizmet tespitine ilişkin dava açmakta hukuki yararı bulunmaktadır. Bu nedenle, tespitinde hukuki yarar bulunan talebe konu dönemdeki çalışma iddiasının irdelenmesi ve gerekirse diğer bordro ve komşu tanıklarının beyanları da alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir” gerekçeleriyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;
“Davanın kabulü ile;
… T.C. nolu, davacı …‘un, dava dışı … … unvanlı, … sicil numaralı işyerinde 08.08.1985 tarihinde 1 gün olarak çalıştığının ve bu bir günlük sürenin prim gün sayısı hesabına dahil edilmesi gerektiğinin tespitine, 506 sayılı Kanun’un 60/G maddesi uyarınca sigortalılık başlangıç tarihinin ise 18 yaşını doldurduğu 27.05.1987 tarihi olduğunun tespitine” karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı … Bşk. vekili, hak düşürücü sürenin geçtiği, kurumun davada fer’i müdahil olarak yer alması gerekmekte olup aleyhine yargılama gideri verilemeyeceği, tanık beyanlarının çelişkili olduğu, bir kısmının davacıyı tanımadığı, prime esas kazanç yönünden hüküm kurulmamasının eksiklik olduğu gerekçeleriyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti ile 08.08.1985 tarihinde 1 gün süreyle hizmet akdine tabi çalışıp çalışmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı kanunun 79/10 ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 86 ıncı madde hükümleridir.

3. Değerlendirme
1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı Kurum tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.