YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/4461
KARAR NO : 2023/4809
KARAR TARİHİ : 04.05.2023

MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/2181 E., 2022/2716 K.
HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul
İLK DERECE MAHKEMESİ : … 9. İş Mahkemesi
SAYISI : 2018/443 E., 2022/159 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile kararın kaldırılarak davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı şirkete ait iş yerinde 15.06.1993 – 30.05.1996 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını, ancak çalışmalarının fer’i müdahil Kuruma eksik bildirildiğini beyanla eksik çalışmalarının tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP
1.Davalı cevap dilekçesinde özetle; davacının bir ya da iki gün çalışan ve joker olarak tabir edilen muavin olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

2.Fer’i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile;……sigorta sicil numaralı davacı …’nun davalı şirkete ait ….sicil numaralı şoförlük işi işyerinde 01.06.1995 tarihi öncesi çalışmalarının 5 yıllık hak düşürücü süreye girdiği, davalı şirkete ait …. sicil numaralı şoförlük işi işyerinde 01.10.1995 ile 29.02.1996 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden 149 gün çalışmış olduğu, bu çalışma gününün Kuruma bildirimi yapılmadığı kanaatine varılmakla, davacının davasının kısmen kabulüne, davacının davalı şirkete ait 1031290.35 ss nolu ” otobüs işletmesi” işyerinde 01.06.1995 – 29.02.1996 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücret ile 149 gün çalıştığı, 149 gün çalışmasının Kurum’a bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine,karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer’i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Fer’i müdahil SGK vekili istinaf dilekçesinde özetle;eksik inceleme ile sonuca gidildiğini beyanla ilk derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ” Somut olayda ilk derece Mahkemesince, yukarıda anılan Yargıtay kararında belirtilen yasal düzenlemeler gereğince 01.06.1995 Tarihinden önceki dönemin hak düşürücü süreye uğradığının kabulü isabetlidir.

Öte yandan; 20.09.1994 – 31.12.1995 tarihleri arasında davalı şirkete ait iş yerinden hizmet bildirimi bulunan bordro tanığı … tarafından; kendisi işten ayrıldığında davacının çalışmakta olduğunun beyan edilmiş olması, yine 1996/1. dönemde çalışması bulunan bordro tanığı … tarafından davacının kendisinin çalıştığı dönemde çalıştığının beyan edilmiş olması nedeni ile davacının 01.10.1995 – 29.02.1996 tarihleri arasında davalı şirkete ait iş yerinde çalıştığı kanaatine varılmış, her ne kadar davalı tarafça davacının yedekçi olduğu iddia edilmiş ve bir kısım bordro tanıkları da bu yönde beyanda bulunmuşlarsa da davacının davalı tarafından yapılan bildiriminin ayda 30 gün üzerinden olması nedeni ile bu yöndeki iddiaya itibar edilmemiş, ilk derece Mahkemesince davacının davalıya ait iş yerinde 01.10.1995 – 29.02.1996 tarihleri arasında çalıştığı yönündeki kabulü isabetli bulunmuştur.

Ancak; her ne kadar ilk derece Mahkemesince davacının davalıya ait iş yerinde 01.10.1995 – 29.02.1996 tarihleri arasında çalıştığının kabulü ile sonuca gidilmiş ve kararın gerekçesinde de bu husus açıklanmışsa da; “01.10.1995” olması gereken tarih kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında “01.06.1995” olarak yazılmıştır.

Sonuç itibarıyla; 6100 sayılı Kanun’un 355 inci maddesinde yer alan ve incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı, ancak kamu düzenine aykırılık görüldüğü takdirde bunun kendiliğinden gözetileceği yönündeki düzenleme çerçevesinde yapılan incelemede, ilk derece Mahkemesince hüküm fıkrasında “01.10.1995” olması gereken tarihin “01.06.1995” olarak yazılmasına ilişkin hatanın giderilmesinin yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği dikkate alındığında; 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b.2 maddesi gereğince belirlenen aykırılık düzeltilerek yeniden esas hakkında karar vermek gerekmiş; 1- … 9. İş Mahkemesi’nce verilen 14.06.2022 tarih, 2018/443 Esas ve 2022/159 Karar kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.2 maddesi gereğince kaldırılmasına,

2- Davanın kısmen kabulü ile; davacının davalı şirkete ait 1031290.35 ss nolu ”otobüs işletmesi” işyerinde 01.10.1995 – 29.02.1996 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücret ile 149 gün çalıştığı, 149 gün çalışmasının Kurum’a bildirilmediğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine,” karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde feri müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Fer’i müdahil SGK vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarlamıştır.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, hizmet tespit istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Kanunu’nun 86 ıncı madde hükümleridir.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup fer’i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.