YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/4824
KARAR NO : 2023/4741
KARAR TARİHİ : 03.05.2023
MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/515 E., 2023/204 K.
HÜKÜM/KARAR : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Çeşme Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
SAYISI : 2015/1058 E., 2020/369 K.
Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı vekili ve fer’i müdahil kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ve fer-i müdahil kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı şirkete ait iş yerinde 02.03.2011 ile 20.12.2014 tarihleri arasında çalıştığını, davacının ilk işe başladığı tarihten yaklaşık 11 ay sonra fer-i müdahil Kuruma sigortalılığının bildirildiğini beyanla davacının davalı şirkete ait iş yerinde 02.03.2011 ile 20.12.2014 tarihleri arasında çalıştığının tespitini istemiştir.
II. CEVAP
1. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının, davalı şirkette ilk olarak 01.06.2012 tarihinde bina inşaatında beden işçisi olarak işe girdiğini, davacının ve benzeri beden işçisi olarak inşaatta çalışmak üzere işe giren kişilerin yaptığı gibi daha uygun yevmiye veren inşaat bulmaları halinde haber vermeksizin işten ayrılarak diğer işte çalışmaya başladıklarını, nitekim davacının da herhangi bir haber vermeksizin işten ayrıldığını, bilahare davacının tekrar 08.09.2012 tarihinde davalı şirkette çalışmaya başladığını, yine yaz sezonu başında yani 30.06.2013 tarihinde işten ayrıldığını ve fakat 1 gün sonra tekrar işe başlamak üzere davalı şirkete başvurduğunu ve 01.07.2013 tarihinde tekrar işe başladığını, bu çalışma süresinin inşaat sezonunun açıldığı 31.10.2013 tarihine kadar sürdüğünü, 31.10.2013 tarihinde istifa ederek işten ayrıldığını, sık sık işten ayrılışı sebebiyle davacının temmuz 2014 tarihinde iş yerine başvurması üzerine bu sefer mevsimlik işçi olarak işe alındığını ve yazılı iş sözleşmesi yapılarak tüm kayıt ve bordroları tutulduğunu, davacının mevsimlik iş sözleşmesinin 19.11.2014 tarihinde sona erdirildiğini, yasal haklarının kendisine ödendiğini, davacının iddiasının aksine 2011 yılından itibaren davalı şirket bünyesinde herhangi bir çalışmasının söz konusu olmadığını belirterek; davanın reddini istemiştir.
2. Fer’i müdahil kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın haksız yere açıldığını belirterek; davanın reddi istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tüm tanıkların aynı zamanda bordrdo tanığı olan tanıkların davacının iddia ettiği gibi davalının işyerinde 02.03.2011 ile 19.11.2014 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak çalıştığı, davacının 02.03.2011 ile 31.12.2011 tarihleri arasında 299 gün, 01.01.2012 ile 30.05.2012 tarihleri arasında 150 gün çalışmasının davalı tarafından Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı kurumuna bildirilmediği gerekçesi ile; davanın kabulüne davacının davalı Viltur Villa Saray Turizm İnşaat şirketine ait boya badana işi işyerinde asgari ücret ile; 02.03.2011 ile 19.11.2014 tarihleri arasında hizmet akdi ile sürekli ve kesintisiz olarak çalışmasına rağmen 02.03.2011 ile 31.12.2011 tarihleri arasında 299 günlük ve 01.01.2012 ile 30.05.2012 tarihleri arasında 150 günlük kuruma bildirilmeyen toplam 449 günlük hizmetinin olduğunun tespitine, kuruma bildirilmeyen 449 günün davalı şirket tarafından sigorta primi ödenmek sureti ile fer’i müdahil kuruma bildirimlerinin yapılmasına, karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer-i müdahil kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
1.Davalı vekili, cevap dilekçesinde belirttiği hususları tekrarla; kararın kaldırılmasını ve davanın reddine dair karar verilmesini istemiştir.
2. Fer’i müdahil kurum vekili, davacı tarafından yazılı delil sunulamadığını, davanın sadece tanık beyanları esas alınarak kabul edilmesinin hatalı olduğunu beyanla ilk derece Mahkemesi kararı kaldırılarak; davanın reddini istemiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekili tarafından sunulan ve altında iş yeri yetkilisinin imzası bulunan 21.03.2011, 04.11.2011 ve 30.10.2012 tarihli puantaj kayıtları, zabıta tarafından tespit edilen komşu iş yeri tanıkları …, …, … ve … tarafından da davacının ilk derece Mahkemesince kabul edilen dönemde çalıştığının beyan edilmiş olması ve ayrıca davanın 25.12.2015 tarihinde açılmış olması nedeni ile hak düşürücü sürenin de söz konusu olmadığı dikkate alındığında; davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın yerinde olduğu belirgin olduğu gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer’i müdahil kurum temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf sebepleri ile aynı gerekçelerle temyiz başvurusunda bulunmuştur.
2. Fer’i müdahil Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf sebepleri ile aynı gerekçelerle temyiz başvurusunda bulunmuştur.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 86 ıncı maddesi.
3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve fer’i müdahil kurum vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle ;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.