YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/5267
KARAR NO : 2023/5502
KARAR TARİHİ : 17.05.2023
MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/939 E., 2023/102 K.
HÜKÜM/KARAR : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasya İş Mahkemesi
SAYISI : 2017/627 E., 2022/72 K.
Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı ve fer’i müdahil kurum tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer’i müdahil kurum tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı site yönetiminde 18.02.2009 ile 15.06.2016 tarihleri arasında çalıştığının ve sigorta başlangıç tarihinin 18.02.2009 tarihi olarak tespiti ile bu süreler içinde yatırılmayan primlerin davalı tarafından yatırılmasına ve yargılama giderleri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
1.Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 24.02.2012 de işe başladığını önceleri eşinin çalıştığını belirterek; davanın reddini istemiştir.
2.Fer’î müdahil kurum vekili cevap dilekçesinde; eylemli veya gerçek biçimde çalışmanın varlığı saptanmadıkça, hizmet akdine dayanılarak sigortalılıktan söz edilemeyeceğini, fiili veya gerçek çalışmayı ortaya koyacak belgelerin işe giriş bildirgesiyle birlikte sigortalının gün sayısını, kazanç durumunu, çalışma tarihleriyle birlikte ortaya koyan aylık sigorta gün bilgileri ile 3 aylık prim bordroları gibi kuruma verilmesi zorunlu belgeler olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının 18.02.2009 ile 15.06.2016 tarihleri arasında davalı …’ne ait 23035.05.01 sicil numaralı işyerinde, sigortalı olarak bildirildiği dışlandıktan sonra, kısmi süreli çalışma esasına göre 7,5 saatlik çalışma süresi 1 gün kabul edilmek suretiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer’i müdahil kurum istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
1.Davalı vekili istinaf dilekçesinde, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini, davacının eşi Hamide Serin’in 01.11.2009 ile 20.05.2011 tarihleri arasındaki işveren nezdinde ki çalıştığının kabul edilemeyeceğini, site de birden fazla işçi çalıştırılmasına gerek bulunmadığını, davacı ile kısmi süreli iş sözleşmesi imzalandığını, belirlenen çalışma saatleri dışında çalışmasının ispatlaması gerektiğini, bilirkişi raporunun dosya kapsamına uymadığını, tanık beyanlarının çelişkili olduğunu, bu nedenlerle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması gerektiği gerekçeleri ile yasal süre içerisinde istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
2.Fer’i müdahil vekili istinaf dilekçesinde, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik inleme ile karar verildiğini, davanın hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının kapıcı olması nedeniyle çalışma sürelerinin net olarak belirlenmesi gerektiğini, tanık anlatımların değerlendirilmediğini, bu nedenlerle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması gerektiği gerekçeleri ile yasal süre içerisinde istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dinlenen tanıklarca davacının işe ara vermeden çalışmaya devam ettiğinin bildirildiği, söz konusu dönemde apartmanın kömürlü merkezi sistem kaloriferle ısındığı anlaşıldığından bu dönem yönünden çalışmasının devam ettiğinin ve apartmanın nitelikleri dikkate alındığında eşi ile birlikte çalıştığının kabulünün isabetli olduğu, bu şekilde kısmi süreli olarak çalışan davacının günlük 7,5 saat çalışmasının bir gün kabul edilmesi suretiyle ayda 11 veya 12 gün çalıştığının kabulünün gerektiği, 24.04.2012 ve 21.05.2014 tarihli iş sözleşmelerinde belirtilen çalışma sürelerinin yapılan keşif doğrultusunda gerçek durumu yansıtmadığının anlaşıldığı, 2012 Nisan ile 2013 Nisan ve 2014 Mayıs ile 2015 Mayıs ayları arasında işveren tarafından bildirilen sürelerin dışlanarak hüküm kurulduğu anlaşıldığından davalı ve feri müdahil vekillerinin çalışmanın fiili olmadığı, işyerinde birden fazla çalışanın çalışmasının gerekmediği, çalışma süresinin fazla belirlendiğine ilişen istinaf itirazları yerinde olmadığı gerekçesi ile başvuruların esastan reddine, karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı ve fer’i müdahil kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
1.Davalı vekili, istinaf kanun yoluna başvuru sebepleri ile aynı gerekçelerle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.
2.Fer’i müdahil kurum vekili, davalı vekili, istinaf kanun yoluna başvuru sebepleri ile aynı gerekçelerle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 86 ıncı maddesi .
3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ve fer’i müdahil kurum vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle ;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
17.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.