YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/588
KARAR NO : 2023/3879
KARAR TARİHİ : 06.04.2023

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
SAYISI : 2019/176 E., 2022/227 K.
HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki rücuan tazminat talepli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince (Asliye Hukuk Mahkemesi) davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı … vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesince hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozma kararı sonrası yapılan yargılama sırasında Asliye Hukuk ve İş Mahkemeleri arasında çıkan görev uyuşmazlığı Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 30.01.2017 tarih 2017/156 Esas, 2017/564 Karar sayılı ilamı ile giderilerek, somut davada iş mahkemesinin yetkili olduğuna karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi (İş Mahkemesi) tarafından verilen karar, davalı … ile davalı … vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı HMK’nun 373/4 maddesi; ”Yargıtay’ın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.” hükmünü, Geçici 3/2 maddesi; “Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.9.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemez.” hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan yasa maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtaya yapılmakta olan temyiz Kanun yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar iki dereceli Kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktadır. Diğer bir anlatımla, Yargıtay’ın verdiği onama ve bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 30.01.2017 tarih 2017/156 Esas, 2017/564 Karar sayılı ilamı ile somut davada iş mahkemesinin yetkili olduğuna karar verilmiş ve yetkili mahkemece anılan karar sonrası esasa ilişkin yargılama yapılıp karar verilmiştir. Aleyhine kanun yoluna gidilen kararla ilgili, daha önce Yargıtay’ın dosyayı incelemeye görevli dairesince, esas yönüyle herhangi bir denetim söz konusu değildir. Bu itibarla, Mahkemenin esas yönünden verdiği ve daha önce Yargıtay görevli dairesinin denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi ”İstinaf” olup, görevli merciinin Bölge Adliye Mahkemesi olduğu anlaşıldığından, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmesi gerekmektedir.

KARAR :
Açıklanan sebeple;
Yargıtay incelemesine konu olan kararın inceleme yeri Bölge Adliye Mahkemesi olduğundan, dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere mahkemesine İADESİNE,

06.04.2023 gününde oybirliğiyle karar verildi.