Yargıtay Kararı 10. Hukuk Dairesi 2023/7310 E. 2023/7809 K. 12.07.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/7310
KARAR NO : 2023/7809
KARAR TARİHİ : 12.07.2023

MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/477 E., 2023/734 K.
KARAR : Red
İLK DERECE MAHKEMESİ : … 9. İş Mahkemesi
SAYISI : 2019/155 E., 2022/312 K.

Taraflar arasındaki sigorta başlangıcının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi … tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde, sigortalılık başlangıç tarihinin 21.12.1992 olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
1.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde, işe giriş bildirgesinin varlığının çalışmanın ispatı olamayacağını, fiili çalışmanın ispatı gerektiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 21.12.1992 tarihli işe giriş bildirgesi ile 269106 sicil numaralı… unvanlı işyerinde (1) gün süre ile çalıştığının ve davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 21.12.1992 tarihi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde, bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için işe giriş bildirgesinin varlığının yeterli olmadığını, 506 sayılı Kanun’un 2 nci maddesinin belirlediği biçimde eylemli çalışmanın olması gerektiğini, davacının işyerinde eylemli olarak çalışıp çalışmadığının yöntemince araştırılması gerektiğini beyanla, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “…Somut olayda; davacı 21.12.1992 işe giriş tarihini gösteren işveren Salih Cangöz’e ait…sicil sayılı …Köyü … adresinde bulunan zeytinyağı imali işyerinden verilen işe giriş bildirgesine dayanarak, 01.07.2022 tarihli dilekçesi ile,…’a ait… adlı fotoğrafçı dükkanında 21.12.1992 tarihinde çalışmaya başladığını, giriş bildirgesinde çalıştığı işyerinin farklı gösterilmesinin nedenini bilmediğini, muhasebecinin hatasından kaynaklanmış olabileceğini beyan etmiştir. Davacı adına…’a ait 269106.35 sicil sayılı işyerinden verilen işe giriş bildirgesi bulunmadığı gibi, bu işyerinden prim ödemesinin de olmadığı tespit olunmakla, davacının 5 yıllık hak düşürücü süreyi geçirdikten sonra davayı açtığı saptanmakla, davanın reddi yerine kabulü yönündeki ilk derece mahkemesi kararının hatalı olduğu anlaşılmıştır…” gerekçesiyle istinaf başvurunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili, Kuruma verilen giriş bildirgesinin davacı tarafından düzenlenmediğini, sadece kendi kimlik bilgileri ile ilgili kısmı bildiğini, işe giriş bildirgesindeki hatadan bunu kuruma sunan işveren ve muhasebecisi ile bu evrağı incelemeyen ve araştırmayan ve zamanında düzeltmesini yaptırmayan kurumun sorumlu olduğunu, bu hatadan davacının sorumlu tutularak, sigortalılık hakkının elinden alınmasının hukuka uygun olmadığını beyanla kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık 21.12.1992 tarihinin sigorta başlangıcı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun 2 nci, 108 inci maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz karar harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.