Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2012/25945 E. 2014/8703 K. 06.05.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/25945
KARAR NO : 2014/8703
KARAR TARİHİ : 06.05.2014

Tebliğname No : 11 – 2011/293674
MAHKEMESİ : Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 03/05/2011
NUMARASI : 2010/634 (E) ve 2011/400 (K)
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1-Sanık hakkında katılana olan borcuna karşılık, babası A.. Ç.. ‘i borçlu gösteren iki adet bonoya babası yerine imza atarak resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan davada, katılanın beyanında, suça konu senetlere yazıları kendisinin yazmasından sonra senetlerin yanında, sanık tarafından A.. Ç.. yerine imzalandığını, bunda sakınca olmadığını düşündüğünü, A.. Ç..’in senetlerin düzenlenmesi sırasında yanlarında olmadığını belirtmesi karşısında, sahtecilik suçunun unsurlarının ne şekilde oluştuğunun karar yerinde tartışılmaması,
2- Kabule göre de;
5237 sayılı TCK’nun 43/1. maddesinde, 765 sayılı Yasanın 80. maddesinden farklı olarak “değişik zamanlarda” denilmek suretiyle aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağının bulunmadığı, dosya kapsamına göre suça konu sahte senetlerin farklı anda düzenlenip de katılana verildiğine ilişkin delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, olayda 5237 sayılı Yasanın zincirleme suça ilişkin hükmünün uygulanamayacağı, ancak bono sayısının TCK’nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın tayininde nazara alınabileceği ve lehe Yasa’nın tespiti için karşılaştırmanın 5237 sayılı TCK’nun 204/1, 62, 53 ile 765 sayılı TCK’nun 342/1, 80, 59. maddelerine göre yapılması gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nun 204/1. maddesi gereğince alt sınırdan ceza tayin edilmesine rağmen, üst sınırı daha az olduğundan bahisle yazılı şekilde 5237 sayılı TCK hükümlerine göre birbiri ile çelişir şekilde uygulama yapılması,
3- 5237 sayılı TCK’nun 53/3. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yeralan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden, fıkranın tamamını kapsar biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.