YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/18944
KARAR NO : 2014/5517
KARAR TARİHİ : 24.03.2014
Tebliğname No : 11 – 2012/96955
MAHKEMESİ : Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 27/12/2011
NUMARASI : 2011/199 (E) ve 2011/1381 (K)
SUÇ : Mühür bozma
Tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1-5237 sayılı TCK.nun 61. maddesi uyarınca suça uygulanacak cezanın belirlenmesinde tahdidi olarak sayılmış kriterler getirilmiştir. İlgili suç tanımında belirlenen cezanın alt ve üst sınırları arasında ceza tayin edilirken, cezanın belirlenmesine ilişkin madde hükmünde gösterilen ölçütler dikkate alınmalıdır. Bir suçtan dolayı 5237 sayılı TCK’nun 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar göz önünde bulundurularak ve somut gerekçeler tek tek belirtilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki alt ve üst sınırlar arasında takdir hakkı kullanılmalıdır. Ayrıca temel ceza belirlenirken aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasında “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklinde ifade edilen “orantılılık” ilkesi de gözetilmelidir. Somut olayda ise mahkeme sübut bulan mühür bozma suçundan sanığın TCK.nun 203/1. maddesi uyarınca suçun işleniş şekli ve önemi ve değeri ile suç işlemeyi alışkanlık haline getirmesi nazara alınarak takdiren ve teşdiden 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, fiilin teselsül etmesi ve temel cezanın tayininde esas alınan teşdit gerekçeleri ikinci kez göz önüne alınarak cezasının TCK.nun 43/1. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırılması suretiyle 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve TCK.nun 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar vererek netice olarak 1 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar vermiştir. 5237 sayılı TCK’nun 61. maddesinde yazılı kriterler dikkate alınarak cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılmış ise de, işlenen fiilin ağırlığı ile orantılı olmayacak şekilde orantılılık ilkesine aykırı davranılarak yazılı şekilde hem temel cezanın belirlenmesinde hem de zincirleme suç nedeniyle cezanın arttırılmasında alt sınırdan makul bir surette uzaklaşılarak uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmesi,
2-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.