YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/21437
KARAR NO : 2015/29827
KARAR TARİHİ : 19.10.2015

Tebliğname No : 11 – 2012/178040
MAHKEMESİ : Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 22/03/2012
NUMARASI : 2010/254 (E) ve 2012/24 (K)
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1- Üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Üst Cumhuriyet Savcısının, 22.03.2012 tarihinde verilen hükmü karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 310/3. maddesinde belirlenen bir aylık yasal süresinden sonra 27.04.2012 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından temyiz isteminin
5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken aynı Yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Sanığın temyiz itirazlarına gelince;
Adli emanetin 2010/87 sırasında kayıtlı emanet hakkında mahallinde bir karar verilmesi; sanığın gözaltında geçirdiği sürenin TCK’nun 63. maddesi uyarınca hükmolunan cezasından mahsubunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu
haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Sanığın adli sicil kaydında yer alıp tekerrüre esas alınan Emirdağ Sulh Ceza Mahkemesi’nin 27.11.2007 tarih 2007/94 esas 2007/293 karar sayılı ilamındaki 2.000 TL adli para cezasının, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412
sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup aynı Yasanın 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden
duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK’nun 58. maddesi ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılıp sadece TCK 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüme “TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yeralan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,” şeklinde yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.