YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/230
KARAR NO : 2014/2739
KARAR TARİHİ : 18.02.2014
Tebliğname No : 11 – 2012/241657
MAHKEMESİ : Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 09/02/2012
NUMARASI : 2010/97 (E) ve 2012/89 (K)
SUÇ : Mühür bozma
1-Sanığın evindeki elektrik sayacının katılan kurum görevlilerince mühürlenmesinden sonra mührü kırarak elektrik kullanmaya devam ettiği iddiasıyla mühür bozma suçundan cezalandırılması talebiyle açılan davada savunmasında; herhangi bir mühürleme işlemi yapılmadığını söylemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla, 13.03.2009 tarihli mühürleme tutanağını düzenleyen görevlilerin çağrılıp dinlenilerek, usulüne uygun mühürleme işleminin yapılıp yapılmadığının araştırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de;
2- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı;
3- Sanığın adli sicil kaydında yer alıp tekerrüre esas alınan 765 sayılı TCK’nun 491. maddesinde öngörülen elektrik hırsızlığı suçunun, sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun 6352 sayılı Yasa ile değişik 163/3. maddesinde karşılıksız yararlanma suçu olarak düzenlenmesi ve koşullarının bulunması durumunda “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi seçeneğinin öngörülmesi karşısında; sanığın tekerrüre esas alınan anılan sabıkasının silinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılıp sonucuna göre tekerrüre esas olup olmadığının ve buna göre de temel cezanın belirlenmesindeki ölçütlerin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.