YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/24787
KARAR NO : 2015/31933
KARAR TARİHİ : 17.12.2015
Tebliğname No : 11 – 2012/236135
MAHKEMESİ : İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 10/04/2012
NUMARASI : 2008/568 (E) ve 2012/654 (K)
SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği
Sanıkların 02.07.2004 tarihinde İzmir Trafik Tescil Şube Müdürlüğüne sahte belgelerle başvurup ………. plaka nolu araca ilişkin olarak zayiinden belge verilmesini sağlayıp sonrasında İzmir 16. Noterliğinde 15.02.2005 tarih ve 04599 yevmiye nolu vekaletnameyi sahte olarak düzenlettikleri ve yine sanık H.. T..’in 22.06.2004 tarihinde Kuşadası Trafik Tescil Bürosuna başvurup ……..plaka nolu araca ilişkin olarak zayiinden belge verilmesini sağlayıp sonrasında İzmir 29. Noterliğinde 06.07.2004 tarih ve 06613 yevmiye nolu vekaletnameyi sahte olarak düzenlettikten sonra bahsi geçen bu evrakların 24.02.2007 tarihinde yapılan aramada ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, suça konu belgelerin 01.06.2005 tarihinden sonraki dönemde kullanıldıklarına ilişkin delil bulunmaması nedeniyle, suç tarihleri, 06.07.2004 ve 15.02.2005 olarak belirlenmişse de, suça konu belgelerden sahte noter vekaletnamelerinin, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olmaları nedeniyle her bir araca ilişkin eylemin ayrı ayrı 765 sayılı TCK.nun 342/2, 80 ve 5237 sayılı TCK.nun 204/1-3, 43.maddelerinde yazılı “zincirleme biçimde resmi belgede sahtecilik” suçunu oluşturduğu, buna rağmen bu maddelere nazaran daha az cezayı içeren 5237 Sayılı TCK’nın 204/1. maddesi gereği uygulama yapıldığı, 765 sayılı TCK’nun 342/1. maddesinin uygulanması halinde dahi öngörülen cezanın üst sınırı itibariyle, 5237 sayılı TCK’nun 204/1. maddesine göre hükmolunacak cezadan daha fazla cezaya hükmolunması gerekeceği cihetle, aleyhe temyiz bulunmadığından tebliğnamedeki (1) nolu; suça konu noter belgelerinin İzmir 29. Noterliği’nin 07.02.2012 ve İzmir 16. Noterliği’nin 09.02.2012 tarihli yazılarına göre noterlikçe düzenlendiğinin anlaşılması, mahkemece de 26.01.2012 tarihli celsede incelenmiş olması karşısında tebliğnamedeki (2) nolu görüşe iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde, eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 17.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.