YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/8223
KARAR NO : 2015/25427
KARAR TARİHİ : 15.04.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Sanık … hakkında beraat, … hakkında mahkumiyet

I-Katılan şirketin yokluğunda verilip, 04.02.2011 günü usulüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 03.03.2011 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından, katılan şirket yetkilisinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
II-Sanık … ile müdafiinin sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Keşideci görünenin rızası hilafına, boş olarak elinden çıkan suça konu iki adet çekteki, beraat eden ve temyize konu olmayan …’nun yetkilisi olduğu firma kaşesi üzerinde atılı bulunan 1. ciranta imzası ile sanığın yetkili olduğu şirket adına atılı 2. ciranta imzasının sanığa aidiyetinin bilirkişi raporu ile belirlenmiş olması ve 5271 sayılı CMK’nun 217. maddesi uyarınca edindiği kanaate göre sanık hakkında erteleme hükmünün uygulanmamasına karar veren mahkemenin takdir ve kabulünde de bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
5237 sayılı TCK’nun 53/3. maddesi uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yeralan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden, fıkranın tamamını kapsar biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı; sanık ile müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasa’nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki TCK’nun 53. maddesinin
tatbikine ilişkin paragraf hükümden çıkartılarak yerine “TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yeralan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,” şeklinde bir paragraf yazılmak suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.