YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/9231
KARAR NO : 2015/24164
KARAR TARİHİ : 25.03.2015

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25.03.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dairemizin 25.03.2015 tarih, 2013/9231 Esas, 2015/24164 Karar sayılı çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebepten muhalifim.
Denizli 24.06.2011 tarih, 2009/1004 Es.-2011/156 Kr. Sanık …’in sayılısanığın TCK’ nun 204/1, 62/1, 51/1 ve devamı maddeleri uyarınca 1 Yıl Hapis Cezası ile Cezalandırılmasına ve Ertelenmesine dair kararda CMK’nun 231/5 ve devamı maddelerinin uygulanma olanağı tartışılıp değerlendirilmemiştir.
Her ne kadar sanığın Adli Sicil Kaydında …Sulh Ceza Mahkemesinden kasıtlı suçtan 765 sayıl TCK’nun 456/4 ve 72. madeleri uyarınca (iki kez) 693.566.000 TL Ağır Para Cezası şeklinde mahkumiyeti görülmekte ise de (doğrudan ağır para cezasının tercihi durumunda ) sonuç itibariyle kesin niteliktedir.
Dolayısıyla yerel mahkemece adli sicil kaydında görünen ilamın getirtilerek 765 sayılı TCK’nun 456/4. maddesi ile hüküm kurulurken doğrudan ağır para cezasınınmı tercih edildiğini, yoksa hürriyeti bağlayıcı cezanın tercih edilip sonradan 647 sayılı yasanın 4/1 ve devamı maddeleri uyarınca parayamı çevrildiğini tespit etmesi gerekir.
Hürriyeti bağlayıcı cezanın tercihi ve sonradan paraya çevrilmesi durumunda verilen cezanın temyizi mümkündür.Eğer doğrudan Ağır Para Cezası takdir edilmiş ise bu takdirde kesin nitelikte olacaktır.
Kesin nitelikte verilen önceki mahkumiyet kararının (temyizen incelenme imkanı olmadığından) sanık aleyhine değerlendirilmesi mümkün değildir.
Yargıtay CGK’ un 28.2.2012 tarih, 2011/4-522 Es., 2012/71 Kr., sayılı ilamında da (Ceza Kararnamesi ile verilen hükümle ilgili olmakla birlikte “Ceza kararnamesi ile verilen kararların temyiz yasa yoluna tabi olmadığı… Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına Engel Teşkil Etmeyeceği “ belirtilmiştir.
Aynı mantık ve yaklaşımla,temyiz yolu açık olmayan (kasıtlı suçtan kesin olarak verilen) mahkumiyet kararlarının da Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılmasına engel olmaması gerekir.Bu sebeple yerel mahkemece öncelikle CMK’nun 231/5 ve devamı maddelerinin uygulama şartlarının bulunup bulunmadığının tartışılması gerekir.
Bu sebepten yerel mahkeme kararının bozulması gerektiği görüşüyle sayın çoğunluk görüşüne muhalifim. 25.03.2015