YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/10401
KARAR NO : 2014/10391
KARAR TARİHİ : 28.05.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, resmi belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek
HÜKÜM : Sanıkların her iki suçtan mahkumiyetine

I- Hırsızlık suçu yönünden yapılan incelemede;
Sanıkların 18.03.2014 tarihli dilekçelerle hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 4 ay hapis cezasına mahkumiyete ilişkin hükmün temyizinden vazgeçtikleri anlaşıldığından, anılan suçla ilgili dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
II- Sahtecilik suçuna yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Mahkemece, sanıkların çaldıkları motorsikletin plakalarını söküp, yakalanmamak için motor ve şasi numaralarını kimyasal yöntemle silmeleri şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, TCK.nun 205. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunu kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin l. fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerinde yer alan hak yoksunluklarının hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı görülmekle hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan; hüküm fıkrasında 53. maddenin tatbikine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine “sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.