YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/19699
KARAR NO : 2015/22942
KARAR TARİHİ : 02.03.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanmak
HÜKÜM : Mahkumiyet

I- “Resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanığın nüfus cüzdanı talep belgesi aldıktan sonra nüfus müdürlüğünden cüzdan çıkarttırmaktan ibaret eylemlerinden dolayı TCK’nun 43. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanıp karar yerinde gösterilen delillere göre sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II- “Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanmak” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;
İşlediği başka suç nedeniyle hakkında yakalama emri bulunan sanığın olay tarihinde … plakalı aracı kullandığı sırada polislerin şüphe üzerine durdurdukları,sanığın suça konu kendi resmi bulunan abisi … adına düzenlenmiş nüfus cüzdanını ve aracın ruhsatını verdiği,görevlilerin belgeleri kontrol ettikleri nüfus cüzdanından şüphelenmeleri üzerine sanığın araçtan inmesini istedikleri ancak sanığın inmeyerek araçla kaçmaya başladığı takip sonucu yakalandığı olayda, hakkındaki bütün adli işlemlerin gerçek kimlik bilgileriyle yapıldığı, işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemediği, başkasının kimliğini ya da kimlik bilgilerini kullanarak kendisini suçsuz, diğer kişiyi ise işlemediği bir suçun faili olarak göstermediği ve 5237 sayılı TCK’nun 268. maddesinde düzenlenen iftira suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, ayrıca sahte nüfus cüzdanının kullanılması ile ikinci bir suçun işlenmemesi, kullanmanın sahtecilik suçunun seçimlik hareketleri arasında bulunması nedeniyle Kabahatler Kanunu’nun 40. maddesinde yazılı kabahati de oluşturmayacağı da anlaşıldığından, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.