YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/3680
KARAR NO : 2014/21387
KARAR TARİHİ : 10.12.2014

19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren değişiklikle Tebligat Kanununun 10. maddesinde “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir. (Ek fıkra: 11.01.2011-6099 S. K. /3. mad.) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. Aynı Kanunun 21/2. maddesine göre (Ek Fıkra: 11.01.2011 – 6099 S. K./5. mad.) gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.” hükmü gözetildiğinde, sanığın savunmasında belirttiği bilinen son adresine tebligat yapılmaksızın doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapılan tebligatın geçersiz olduğu cihetle, sanığa 08.05.2013 gün ve 2013/101 esas, 2013/328 karar sayılı gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilmesi ve buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz dilekçesinin eklenerek düzenlenecek tebliğname ile birlikte dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.